میان جمع ام منولی دلم تنهاست
لبم چو گل خندان دو دیده ام فریاد
لب از برون خندددل از درون گرید
زبرق چشمانم نشان غم پیداست
تو شاهدی ای غم
چگونه می خندد گلی که پژمرده
دل من از آن گل جان از جفا مرده
زمن چه می پرسی که از چه می نالم
همیشه می گرید دلی که افسرده
تو شاهدی ای غم
میان جمع ام منولی دلم تنهاست
لبم چو گل خندان دو دیده ام فریاد
لب از برون خندددل از درون گرید
زبرق چشمانم نشان غم پیداست ( ادامه )

چون ساغر پر ز می ام
لبریز شراب وی ام
من نالۀ گرم می ام
گرمی بخشم دلها را
من لالۀ خون جگرم
شمع شب بی سحرم
سر تا به قدم شررم
سوزد آهم دنیا را
دیگر از آتش من خاکستری مانده به جا
وندر این لانۀ غم مشت پری مانده به جا
ای غمت محرم من
گر چه، نداری غم من
خو گرفته به غمت
این دل بی همدم من
امشب به اشک خود چو غوغا می کنم ( ادامه )

من تو رو دوست دارم اندازه دنیا
نمیتونم که بمونم بی تو اینجا
شبا وقتی میمونم خسته و تنها
تا بیای میشمرم ثانیه ها را
تو همونی . سهم من از عاشقی و آشنایی
اگه دوری اگه نزدیک . با دل من همصدایی
غمگین و تنها بودم وقتی تو پیدا شدی . گل باغم شدی
واسه تشنگیها . یه بهانه تا من بمونم اینجا
غمگین و تنها بودم وقتی تو پیدا شدی . گل باغم شدی
واسه تشنگیها . یه بهانه تا من بمونم اینجا
من میخوام پنجره ها رو به خورشید وا بشه
شب دلتنگی از این خونه بره . تو بمونی
من میخوام روزای بد . روز آفتابی بشه
شب خاکستری . مهتابی بشه . تو بمونی
تو بمونی . تو که دستات داره بوی مهربونی
غمگین و تنها بودم وقتی تو پیدا شدی . گل باغم شدی
واسه تشنگیها . یه بهانه تا من بمونم اینجا
غمگین و تنها بودم وقتی تو پیدا شدی . گل باغم شدی ( ادامه )

كوچه ها باریكن دكونها بسته اس
خونه ها تاریكن طاقها شكسته اس
از صدا افتاده تار و كمونچه
مرده می برن كوچه به كوچه
نگاه كن مرده ها به مرده نمیرن
حتی به شمع جون سپرده نمیرن
شكل فانوسی ان كه اگه خاموشه
واسه نفت نیست، هنوز یه عالم نفت توشه
جماعت من دیگه حوصله ندارم
به خوب امید و از بد گله ندارم ( ادامه )

من از صدای گریه ی تو
به غربت بارون رسیدم
تو چشات باغ بارون زده دیدم
چشم تو همرنگ یه باغه
تو غربت غروب پاییز
مثل من از یه درد کهنه لبریز
با تو بوی کاگل و خاک
عطر کوچه باغ نمناک
زنده میشه
با تو بوی خاک و بارون
عطر پیر یه گلابدون
زنده میشه
تو مثل شهر کوچک من
هنوز برام خاطره سازی
هنوزم قبله ی معصوم نیازی
تو مثل یاد بازی من
تو کوچه های پیر و خاکی
هنوزم برای من عزیز و پاکی
چشمات ادامه ی غروبه
غروب شهر خسته ی من
تو چشات کهنه ها رو تازه کردم
تو مثل یک پل عبوری
طلوع قله های دوری
مثل گل عاشق شبنم و نوری ( ادامه )

برای خوشبختی من یه مشت خاک فقط بسه
وقتی برام دستای تو یه ساره ساره
یه سفره کوچیک نور یه پنجره یه اسمون
خوشبختی باتو روی حصیر پاره
ای تو میدونی برای این لیلی شبیه من
تو عاشق ترینی تو مجنونی
تو مرد منیکه به ارزوم منو میرسونی
عشق من اون عشق قدیمه
که تو کتابو قصه هاس
قصه ایکه اسم عاشقش برای معشوق خداس
ای تو میدونی برای این لیلی شبیه من
تو عاشقتری نی تو مجنونی
تو مرد منیکه به ارزوم منو میرسونی
توی قلعه اهنین دیوارش هست دیوار چین
باتو باشه طبیعتی قشنگترینه
هرجا که تو باشیو من تو چادر که بینشون
برای من بزرگی یه سرزمینه
ای تو میدونی برای این لیلی شبیه من
تو عاشقتری نی تو مجنونی
تو مرد منیکه به ارزوم منو میرسونی ( ادامه )

عشقت ای گل خندان کرده به پا شور و نوا در دل من
بازآ تا که بسازد دست وفا قلب تو را مایل من
باز آن ملکه گلها غم دل ما را درمان سازد
شادم از آن گل رویش که خرمن مویش پنهان سازد
یاد لعل خندان دو دیده عاشق را گریان سازد
دردا سیل اشکم بنای امیدم را ویران سازد
خوش بود جوانی عشق و زندگانی
با آن یار جانی
سازد عروس بهاری در عالم یاری محزونم دارم
ز دیده ام سیلی ز دوری لیلی مجنونم
بشنو ترانه بلبل ز غم رخ گل در این چمن دارد
گله فراوان ز عشوه خوبان این قلب من
در فراق روی تو ای پری جان سوزد غم دل من
بی تو باشد در بزم زندگی اشک و خون می و گل من
از دیدار آن لعل ارغوان گل شرم آرد
به چمن تاب موی تو حال روی تو برده تاب دل من
سوز عاشقان ناز گلرخان راز دلبری می کند عیان
یک تبسم از آن دو لب بتا می کشاند از قلب عاشقان آه ( ادامه )

باز ای الهه ناز با دل من بساز
کین غم جانگداز برود ز برم
گر دل من نیاسود از گناه تو بود
بیا تا ز سر گنهت گذرم
باز می کنم دسته یاری به سویت دراز
بیا تا غم خود را با راز و نیاز ز خاطر ببرم
گرنکند تیر خشمت دلم را هدف
بخدا همچون مرغ پر شور و شرر بسویت بپرم
آنکه او ز غمت دلبندد چون من کیست؟
ناز تو بیش از این بهر چیست؟
تو الهه نازی در بزمم بنشین
من تو را وفادارم بیا که جز این نباشد هنرم ( ادامه )

آن سرو که گویند به بالای تو ماند
آن سرو که گویند به بالای تو ماند
هرگز قدمی پیش تو رفتن نتواند ، نتواند
دنبال تو بودن ، گنه از جانب ما نیست
دنبال تو بودن ، گنه از جانب ما نیست
با غمزه بگو تا ، دل مردم نستاند ، نستاند ، نستاند
زنهار که چون می گذری بر سر مجروح
زنهار که چون می گذری بر سر مجروح
از وی خبری کن که چون می گذراند ؟ گذراند گذراند
امروز چه دانی تو که در آتش و آبم
امروز چه دانی تو که در آتش و آبم
چون خاک شوم ، باد گوشَت برساند
چون خاک شوم ، باد گوشَت برساند
بخت آن نکند با منِ سرگشته که یک روز
بخت آن نکند با منِ سرگشته که یک روز ( ادامه )

هنگام می و وقت گل و گلشن جانم گلشن
خدا گشته چمن شد
در بار بهاری خالی از زاغ و
جانم زاغ و خدا زاغ و زغن شد
از ابر کرم خطه ری رشک خطن شد
دل سنگا چو منمرغ جانم مرغ قفس بهر وطن شد
چه کج رفتاری ای چرخ
چه بدکرداری ای چرخ
سر کین داری ای چرخ
نه دین داری نه ایین داری نه ایین داری ای چرخ
از خون جوانان وطن لاله
جانم لاله خدا لاله دمیده
از ماتم سرو قد چون سرو و جانم
سروو خدا برگا خمیده
در سایه گل بلبل از این غصه خزیده  ( ادامه )