ای که لبات تنور داغ بوسه
صدات مثل خنده نو عروسه
یه شب برام عروس مهتاب میشی
یه روز مثل غم تو چشام آب میشی
میخوام که با بوسه گل لباتو پرپر کنم
تو آینه چشمای تو اشکمو باور کنم
ای که تنت مثل یه چشمه پاکه
چشمه همیشه هم صدای خاکه
من اگه خاکم مثل خاک رودم
سینه خشکم واسه تو هلاکه
میخوام که با بوسه گل لباتو پرپر کنم
تو آینه چشمای تو اشکمو باور کنم
من واسه شهر تو که خیلی دوره
یه جاده ساختم که کفش بلوره ( ادامه )

کن شتاب ای اسب مهربان من
اسب محنت کش خسته جان من
دیگر به مقصد راهی نمانده
کن شتاب ای اسب با وفای من
ای غافل از عشق و ماجرای من
عشقی که ما را اینجا کشانده
از مرز و بوم غم دیگر گذشتیم
اکنون به شهر شادی روانیم
کن همتی تا در پیچ و خم راه
از پا نیوفتیم ، حیران نمانیم
اسب من اسب سفید من
به تندی زین بیراهه بگذر
به تندی زین بیراهه بگذر
بانگ شادی از دل برآور
اسب سفید من با تو چه شب‌ها
بودم آواره در این کوه و صحرا
از ترس جور و خشم ستمگر
اسب سفید من از تو چه پنهان
گشتم از دهکده چندی گریزان ( ادامه )

حرفا دیگه تموم شده
برا گفتن تو دلم حرفی ندارم
اشکا دیگه تموم شدن
برا گریه تو چشام اشکی ندارم
مثل اون شبنم پاک روی گل ها می مونی
مثل اون عروسک شب توی رویا می مونی
مثل اون شبنم پاک روی گل ها می مونی
مثل اون عروسک شب توی رویا می مونی
حرفا دیگه تموم شده
برا گفتن تو دلم حرفی ندارم
اشکا دیگه تموم شدن
برا گریه تو چشام اشکی ندارم
مثل اون شبنم پاک روی گل ها می مونی
مثل اون عروسک شب توی رویا می مونی  ( ادامه )

برف سپید آمد
نرم و سبک رقصان
پیرهن افکنده
بر سر کوهستان
خفته شهر و دشت
در حریر برف
در غبارش گمشده
آسمان ژرف
من در زیر پنجره خاموشم
میگریم با
یاد تو در جوشم
که مگر صدای تو
برسد بر گوشم
چو پرنده ای گمراه و سرگردان و خاموشم
ز نشان پای تو
که بود بروی برف
گذرم به جستجوی تو تا دره های ژرف ( ادامه )

دوست دارم میدونی که این کار دله
گناه من نیست ، تقصیر دله
دوست دارم می دونی که این کار دله
گناه من نیست ، تقصیر دله
عشق تو دیوونم کرده ، بی آشیونم کرده
ناز تو نازنینو ورد زبونم کرده
عشق تو نازنینم شبگرد کوچه هام کرد
تو می دونی فدات شم قلبت باهام چه ها کرد
این بازیه زمونس آخه منم جوونم
همه می گن دیوونس اینو خودم می دونم
همه می دونن که عاشقی کار دله ( ادامه )

یه شب یه روزی ما یه صبح یه عمره که می گردم بد حال
چون کبوتر بی بال و پر میرم همه جا
یه روز دیدم گم شد جونم دور افتادم از آشیونم
بی خونمونم سرگردونم بی استخونم
سلطان قلبم کجایی کجایی
رفتی که بر من به شادی گشایی
دروازه های بهشت طلایی
اما صد افسوس
رفتی و برد از کفم زندگانی
عشق و امید مرا در جوانی
رفتی کجا ای که دردم ندانی
دردم ندانی
“عارف”
قربون میرم اون خدا رو خدا رو
لطفش به هم می رسونه دلا رو
حل می کنه رحم به اون مشکلا رو
شکرت خدایا
گذشته دیگه گذشته گذشته ( ادامه )

هو علی مدد ما که خسته ایم
هو علی مدد دل شکسته ایم
مرغ حقیم ما تا به حق رسیم
حق و حق زنیم هو هو کنیم
مرغ حقیم ما تا به حق رسیم
حق و حق زنیم هو هو کنیم
ای امان امان نعره می زنیم
ای دل ای دل جامه می دریم
مرغ حقیم ما تا به حق رسیم
حق و حق زنیم هو هو کنیم
مرغ حقیم ما تا به حق رسیم
حق و حق زنیم هو هو کنیم
هو علی مدد هرچه بادا باد
زنده مرده باد مرده زنده باد ( ادامه )

دلامون شکسته یا علی
زبونامون بسته یا علی
چشامون همه به راه تو
مردای خسته یا علی
بس که بلنده دستامن
سوی خدای آسمون
نقش خدا رو دستامون
حالا نشسته یا علی
دلامون شکسته یا علی
زبونامون بسته یا علی
چشامون همه به راه تو
مردای خسته یا علی
در زور خونه بسته
قد مردا شکسته
دیگه هو نکشد مرد
کشد آه پر از درد درد
بس که بلنده دستامن
سوی خدای آسمون ( ادامه )

منم اونکه همیشه تب غم رو لبامه
به خاموشی رسیدن دوای گریه هامه
منم اون که صدای شکستن تو صدامه
تو هر واژه شعرم یه قصه یه پیامه
تو اون قله دوری که تو چشمات یه گهواره نوره
تو صبحی که برای شب عاشق نگات سنگ صبوره
بیا این تنو از سایه جدا کن
دل تنگمو از گریه رها کن
بیا با غزل تازه چشمات
منو زائر درگاه خدا کن
منم اونکه همیشه تب غم رو لبامه
منم اونکه همیشه تب غم رو لبامه
به خاموشی رسیدن دوای گریه هامه
منم اون که صدای شکستن تو صدامه
تو هر واژه شعرم یه قصه یه پیامه
تو اون قله دوری که تو چشمات یه گهواره نوره
تو صبحی که برای شب عاشق نگات سنگ صبوره ( ادامه )

چون سایه های بی امان
بازیچه دست زمان
در این دنیا ماندم چنان
افسرده و حیران
سرگشته و نالان
چون آدمک زنجیر
بر دست و پایم
از پنجه تقدیر
من کی رهایم
ای که تو دادی جانم
گو به من تا کی بمانم
آدمی چون آدمک
مخلوقی سرگردان
چون آدمک زنجیر ( ادامه )