آبی آبی مهتابی آبی تر از هر آبی
از چشمای تو میگم این آیه ها ی آبی
دریاهای بی تابی آبی یعنی دل من
دریایی که اسیره این چهره ی تقدیره
که رنگ از تو میگیره
وقتی که خیره میشم به عمق حوض کاشی
حس میکنم تو هستم حتی اگه نباشی
من رنگ گنبدا رو چشمای تو میبینم  ( ادامه )

ماه باید یک شبی مهمونی کنه
پیشتون مهتابو قربونی کنه
آخه چشمای قشنگت می تونه
که بگیره شبو زندونی کنه
بذارین خورشید صورت شما
ابری خونه مو آفتابی کنه
چشمای روشنتون دوباره باز
شب تاریکمو مهتابی کنه
روز باید تو آینه ی صورتتون  ( ادامه )

اون دوتا مست چشات منو خوابم میکنه
ذره ذره اون نگات داره آبم میکنه
داره میمیره دلم واسه مخمل نگات
همه رنگی رو شناختم من با اون رنگ چشات
مثل یک رویای خوش پا گرفتی تو شبام
از یه دنیای دیگه قصه ها گفتی برام
هنوز از هرم تنت داره می سوزه تنم
از تو سبزه زار شده خاک خشک بدنم
دستای عاشق تو منو از نو تازه ساخت
دل نا باور من جز تو عشقی نشناخت
اون دوتا مست چشات منو خوابم میکنه  ( ادامه )

به تو عادت کرده بودم ای به من نزدیک تر از من
ای حضورم از تو تازه ای نگاهم از تو روشن
به تو عادت کرده بودم مثل گلبرگی به شبنم
مثل عاشقی به غربت مثل مجروحی به مرهم
لحظه در لحظه عذابه لحظه های من بی تو
تجربه کردنه مرگه زندگی کردن بی تو
من که در گریزم از من به تو عادت کرده بودم
از سکوت و گریه ی شب به تو هجرت کرده بودم  ( ادامه )

من برای زنده بودن جستجوی تازه می خواهم
خالی ام از عشق و خاموشم های و هوی تازه می خواهم
خانه ام گل خانه ی یاس است رنگ و بوی تازه می خواهد
ای خدا ای خدا بی آرزو موندم آرزوی تازه می خواهم
عشق تازه حرف تازه قصه ی تازه کجاست
راه دور خانه ی تو در کجای قصه هاست
تا کجا باید سفر کرد تا کجا باید دوید  ( ادامه )

آسون نشو ای همسفر ویرون نشو ای دربه در
منا بگیر از همهمه منا به خلوتت ببر
معجزه کن خاتون من تولدی دوباره کن
منا ببر به حادثه شبا پر از شراره کن
ستاره پرپر میکنی ای نازنین گریه نکن
پروانه آتش میزنی تو این چنین گریه نکن
گریه نکن ای شب زده ای شب نشین گریه نکن
گریه نکن گریه نکن خاتون هم گریز من
برای این در به در بی سرزمین گریه نکن  ( ادامه )

همین امشب فقط امشب فقط هم بغض من باش
همین امشب فقط مثل خود عاشق شدن باش
در آوار همه آینه ها تکرار من باش
همین امشب کلید قفل این زندون تن باش
رو گلدون رفاقت بریز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان ای درد و درمان ای سخت و آسان آغاز و پایان
ببار ای ابرکم بر من ببار و تازه تر شو
ببارو قطره قطره نم نمک آزاده تر شو
تو این باغ پر از برگ و پر از خواب ستاره اگه پر میوه ای
پر سایه ای افتاده تر شو
رو گلدون رفاقت بریز عطر سخاوت بپاش رنگ طراوت
ای جان جانان ای درد و درمان ای سخت و آسان آغاز و پایان
امشب ببین که دست من عطر تو رو کم میاره  ( ادامه )

اشاره کن که بشکفم حتی در این یخ بستگی
در این ترانه سوزی و در این غزل شکستگی
طلوع کن طلوع کن بر این ستاره مردگی
که از تو تازه می شود این خلوت سر خوردگی
طلوع کن طلوع کن
طلوع کن طلوع کن که بودنم تازه کنی
دست مرا بگیریو با بوسه اندازه کنی
طلوع کن طلوع کن
ایینه پر می شود از جوانیه خواطره ها
تن تو و شرم منو خاموشیه پنجره ها
طلوع کن طلوع کن بر این ستاره مردگی
که از تو تازه می شود این خلوت سر خوردگی
طلوع کن طلوع کن  ( ادامه )

تو را نگاه می‌کنم که خفته‌ای کنار من
پس از تمام اضطراب عذاب و انتظار من
تورا نگاه می‌کنم که دیدنی ترین تویی
و از تو حرف می‌زنم که گفتنی ترین تویی
من از تو حرف می‌زنم شب عاشقانه می‌شود
تو را ادامه می‌دهم همین ترانه میشود
کاش به شهر خوب تو مرا همیشه راه بود  ( ادامه )

من از تو یاد گرفتم که تن به یاس بشویم
شبیه باغچه باشم همیشه راست بگویم
تو رو به اشک نوشتم که از تو رنگ بگیرم
که از تو سیر بنوشم دم قشنگ بگیرم
من از تو یاد گرفتم که بی دریغ بخندم
که بی حساب ببوسم که دل به خواب ببندم
من از تو یاد گرفتم که رخت نور بپوشم
به ضرب ساز بچرخم به جرم عشق بجوشم
من از تو یاد گرفتم  ( ادامه )