خیلی وقته از چشام بی تو بارون می باره
دل نا امید من تو رو آرزو داره
ای همیشگی ترین آه ای دورترین
سوختن کار من است نگرانم منشین
راست می گفتی تو دیگر اکنون دیرست
دوستی و دوری آخرین تدبیرست
راست می گفتی تو باید از عشق برید
از چنین پایانی به سرآغاز رسید
شکستی و شکستم گسستی و گسستم
چه بودی و چه بودم چه هستی و چه هستم  ( ادامه )

آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم
آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا
گله دارم گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم گله دارم
شما که حرمت عشق رو شکستین
کمر به کشتن عاطفه بستین
شما که روی دل قیمت گذاشتین
که حرمت عشق رو نگه نداشتین
فریاد من شکایت یه روح بی قراره
روحی که خسته از همه زخمی روزگاره  ( ادامه )

وقتی رسید آهو هنوز نفس داشت
داشت هنوزم بره هاشو می لیسید
وقتی رسید قلبی هنوز تپش داشت
اما اونم چشمه ای بود که خشکید
وقتی رسید آهو هنوز نفس داشت
داشت هنوزم بره هاشو می لیسید
دلتنگم دلتنگم دلتنگ از این بیداد
دلتنگم دلتنگم دلتنگ از این صیاد
گدار بالای کوه پناه جون قوچه
تفنگ تو می غره که زندگی چه پوچه
اینو میگن جنگ بدون اعلان  ( ادامه )

روزا با تو زندگی رو پر از قشنگی میبینم
شبا به یاده تو همش خوابای رنگی میبینم
چشم تو رنگ عسل توی چشم تو نگاه
مثل شاه بیت غزل
لب تو غنچه ی نیمه بازه باغ
تن تو آتیش سوزنده ی داغ
قد تو مثل سپیداره بلند
دل تو نرم تر از صبح پرند  ( ادامه )

آه یکی بود یکی نبود
یه عاشقی بود که یه روز
بهت می گفت دوست داره
آخ که دوست داره هنوز دلم یه دیوونه شده
واست بی آزاره هنوز
از دل دیوونه نترس
آخ که دوست داره هنوز
وای که دوست داره هنوز
شب که می شه به عشق تو غزل غزل صدا می شم
ترانه خون قصه ی تموم عاشقا می شم
گفتی که با وفا بشم
سهم من از وفا تویی   ( ادامه )

خانم گل آی خانم گل برام سخته تحمل
قدمهات روی چشمام بیا به اینور پل
از این گوشه دنیا تا اون گوشه دنیا
چشام بسته برات پل خانم گل آی خانم گل
از اون روز که جدایی من رو به گریه انداخت
برات بارون چشمام پل رنگین کمون ساخت
خانم گل آی خانم گل برام سخته تحمل
قدمهات روی چشمام بیا به اینور پل
به یادت که می افتم می لرزه دل و دستم
هزار داد میزنم داد هنوز عاشقت هستم
یه روز تو باغ پائیز تو رو تکی دیدم
زدی ریشه تو قلبم تو رو به جون خریدم
من از خرابه دل برات گلخونه ساختم
بهارو با تو دیدم به بوی تو شناختم  ( ادامه )

با هر نگاه
بر آسمان این خاک هزار بوسه میزنم
نفسم را از رود سپید و آسمان خزر
و خلیج همیشگی فارس میگرم
من نگاهم از تنب کوچک و بزرگ ابوموسی نور می گیرد
من عشقم را در کوه گوات در سرخس و خرمشهر به زبان مادری فریاد خواهم زد
تفنگم در دست و سرودم بر لب
همه ی ایران را می بوسم  ( ادامه )

به تو از تو می نویسم به تو ای همیشه در یاد
ای همیشه از تو زنده لحظه های رفته بر باد
وقتی که بن بست غربت سایه سار قفسم بود
زیر رگبار مصیبت بی کسی تنها کسم بود
وقتی از آزار پاییز برگ و باغم گریه می کرد
قاصد چشم تو آمد مژده ی روییدن آورد
به تو نامه می نویسم ای عزیز رفته از دست
ای که خوشبختی پس از تو گم شد و به قصه پیوست
ای همیشگی ترین عشق در حضور حضرت تو
ای که می سوزم سراپا تا ابد در حسرت تو
به تو نامه می نویسم نامه ای نوشته بر باد  ( ادامه )

هنوز هم چشم تو برای من جام شراب
هنوز هم هستی من قصه ی رنج و عذاب
همه شب تا سحر جا در دل میخونه دارم
پریشون قصه ای رو با دل دیوونه دارم
سر دوراهی میشینم خودمو تنها میبینم
دونه دونه اشکای حسرت که از دیده میره میشمرم
همه دل میبره هر لحظه تا مرز جنونم
میرم جائی که شاید گم بشه نام و نشونم
سر دوراهی میشینم خودمو تنها میبینم
دونه دونه اشکای حسرت که از دیده میره میشمرم
سر دوراهی میشینم خودمو تنها میبینم
دونه دونه اشکای حسرت که از دیده میره میشمرم
یه روزی اومدم دنبال تو منزل به منزل  ( ادامه )

تو ای بال و پر من رفیق سفر من
می میرم اگه سایه ت نباشه رو سر من
توی خود خود عشق که بی تو نفسم نیست
کجا تو خونه داری که هر جا میرسم نیست
اهل کدوم دیاری کجا تو خونه داری
که قبله گاهم اونجاست هر جا که پا میزاری
اهل کدوم دیاری گل کدوم بهاری
که حتی فصل پاییز باغ ترانه داری
ای دلبرم ای دلبر ای از همه عزیزتر
ای تو مرا همه کس داستن تو مرا بس
تو دوره شبابم تو اومدی به خوابم
گفتی نیاز من باش ترانه ساز من باش  ( ادامه )