من به بند افسونم یک دوروزه مهمونم
می گریزم از دنیا شبگرد و پریشوم
لب ز هر سخن بستم مِی نخورده سرمستم
مستم از خیال تو تا که در جهان هستم
ای دل برو فکر دگر من
یادِ یاران برو از سر بدر کن
اگر افتاده ام چون دانه بر خاک
بروید از دلم بس گوهر پاک
چو شبگردان مرا ماوا نباشد
دگر جانی در این دنیا نباشد
چو شبگردان مرا ماوا نباشد
دگر جانی در این دنیا نباشد   ( ادامه )

چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازم
منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازم
ای فتنه بکش یا بنوازم
چو اسیر دام توام رام توام ای محرم رازم
منم آن شمعی که ز شب تا به سحر در سوز و گدازم
ای فتنه بکش یا بنوازم
بی گناهم بده پناهم کز موی تو آشفته ترم
کن نگاهی به خاک راهی ای سایه ی لطفت به سرم
بی گناهم بده پناهم کز موی تو آشفته ترم
کن نگاهی به خاک راهی ای سایه ی لطفت به سرم
چه کنم؟ عشقی غیر از تو نخواهم
به خدا، محنت ریزد ز نگاهم  ( ادامه )

ای آسمون قربونتم
یه امشبو مهمونتم
سر به سرم نذاری باز
اون ابرا رو نیاری باز
نکنه یه وقت به بادی باز
آسمون بذار بگم من
میدونی که عاشقم من
شبا اگه آبی باشی
میتونی تو یار ما شی
ماه و ستاره ها رو
من و تو و عشق و یارو
ماه و ستاره ها رو  ( ادامه )

تو از فردا چه می پرسی
تو امروزش هنوز موندم
من اون دیروزشم حتی
نمک پاشیده خوابوندم
چه امروزی چه فردایی
چه دردی داره تنهایی
به داد دل برس ای یار
اگه دل واپس مایی
اگه دل واپس مایی
به این روزا بگو قهرم باهاشون
نمی تونم بیفتم پابه پاشون
تو که نیستی غمی داره نگاشون
چقدر دیر می گذره اون لحظه هاشون
تو که رفتی ورق برگشت   ( ادامه )

دلم شور می زنه
بد جور می زنه
در تاب و تبه
جونش به لبه
یارم اومده
نه نیومده
ماه در اومده
در نیومده
اون جمعه به جمعه
سر و گوشش می جنبه
نکنه از پا افتاده
یه گوشه ای تنها افتاده
نکنه بازم اسیر شده
دوباره گوشه گیر شده
نکنه به فکر رفتنه
فکر فرار از منه  ( ادامه )

همه رفتند کسی دور و برم نیست
چنین بی کس شدن در باورم نیست
اگر این آخرا بی عاقبت بود
به جز افسوس هوایی در سرم نیست
همه رفتند کسی با ما نموندش
کسی خط دل ما رو نخوندش
همه رفتند ولی این دل ما را
همون که فکر نمی کردیم سوزوندش
که حاشا تقه ای بر در نخورده
که آیا زنده ایم یا جون سپرده
که حاشا صحبتی حرفی کلامی   ( ادامه )

برم قربون اون پروردگاری
که عاشق کرده ما را از قراری
بيا عاشق بيا دنیا بسازيم
بيا اون باوفا چون ما بسازيم
تو خورشيد و ديار و چشمه ها رو
منم اون کوله بار قصه ها رو
همون شست و نگاهش از تو خوبه
هلال روی ماهش از تو خوبه
هلال روی ماهش از تو خوبه
دلش با تو وفاش با تو مرام با خداش با تو
محبت کردنش با من به خاک افتادنش با من
چراغش را تو روشن کن لباسش را تو بر تن کن
اذون مغربش با من طلوع مشرقش با من
برم قربون اون، پروردگاری  ( ادامه )

اين قافله ی عمر عجب ميگذرد
اين قافله ی عمر عجب ميگذرد
درياب دمی که با طرب میگذرد که با طرب میگذرد
ساقی ساقی غم فردای حريفان چه خوریم
پيش آر پياله را، پيش آر پياله را که شب مییي گذرد
من از راه اومدم دلت خواست اومدم
تو از بيراهه ها رفتی تو چشم سياه کجا رفتی
بايد سر به جنون زد دل به خاک و خون زد
نرو از روزگارم بی تو تمومه کارم   ( ادامه )

تار و پود هستیم بر باد رفت
تار و پود هستیم بر باد رفت
اما نرفت عاشقی ها از دلم
دیوانگی ها از سرم
تا به تو تكيه كردم پشتمو خالي كردي
رسم دل شكستن و بدجوري حالي كردي
بيا ببين كه خسته ام غمين و دل شكسته ام
كوه غرور بودم حالا به خاك نشستم
خيال ميكردم توبرام پشت و پناهي
با اين همه خستگيهام يه تكيه گاهي
چه آرزوهايي كه بر تو بستم
غرور قلبمو به پات شكستم
ديگه امروز ديدنت خواب و خياله
عشق تو دوباره داشتن حالا اميد محاله   ( ادامه )

عزیز دل تو را با خویشتن یکدل نمی بینم
بجز خون دل از این عشق بی حاصل نمی بینم
هزاران بار جهد کردم تا به راهت آورم لیکن چه حاصل
چه حاصل چون تو را در همرهی مایل نمی بینم
تو كیستی، كه من اینگونه بی تو بی تابم؟
شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم
تو چیستی، كه من از موج هر تبسم تو
بسان قایق سرگشته روی گردابم
گفتی شتاب رفتن من از برای توست
آهسته تر برو که دلم زیر پای توست
با قهر میگریزی و گویا که غافلی
آرام سایه‌ای همه جا در قفای توست
ای دل نگفتمت حذر از راه عاشقی؟
رفتی، بسوز، این‌همه آتش سزای توست   ( ادامه )