شوق سفر نداشتی قصد گذر نذاشتی
من با تو زنده بودم اما خبر نداشتی
رفتی و توی قلبم، یادتو جا گذاشتی
شوق سفر نداشتی قصد گذر نذاشتی
من با تو زنده بودم اما خبر نداشتی
رفتی و توی قلبم، یادتو جا گذاشتی
روی تموم حرفات یک دفعه پا گذاشتی
بی تو کدوم ستاره پا به شبم بذاره
ابر کدوم آسمون رو تشنگیم بباره
بی تو چه مونده با من جز یه صدای خسته
جز یه نگاه خاموش جز یه دل شکسته
بال و پرم بودی خبر نداشتی
تاج سرم بودی خبر نداشتی  ( ادامه )

باران که می بارد تو می آیی
بارانِ گل ، بارانِ نیلوفر
باران ِمهر و ماه و آئینه
بارانِ شعر و شبنم و شبدر
باران که می بارد تو در راهی
از دشتِ شب تا باغِ ِ بیداری
از عطر عشق و آشتی لبریز
با ابر و آب و آسمان جاری
غم می گریزد ، غصه می سوزد
شب می گدازد ،سایه می میرد
تا عطرِ آهنگِ تو می رقصد.
تا شعر باران تو می گیرد
تا شعر باران تو می گیرد.
از لحضه های تشنه ی بیدار
تا روزهای بی تو بارانی  ( ادامه )

دو سه روزه که مات و بی اراده م
یه چیزی فکرمو مشغول کرده
همین عشقی که درگیر هواشم
منو نسبت به تو مسئول کرده
از اون رابطه ی معمولی ما
چه عشقی سرگرفت تو روزگارم
دو سه روزه که بعد از این همه سال
واسه تو ادعای عشق دارم
نمی بینی دارم جون میدم اینجا
نمی دونی به تو محتاجم اینجا
چقد راحت منو وابسته کردی
دارم دیوونه میشم کم کم اینجا  ( ادامه )

تو رو دیدم نفسم بند اومد
دل من یکدفعه یک حالی شد
نمی دونم که هوا سنگین بود
یا زمین زیر پاهام خالی شد
من به چشمای خودم شک کردم
این همه میشه مگه زیبایی؟
مثل تو وقتی تو خوابا هم نیست
نمیشه حتی بگم رویایی
نمیشه حتی بگم رویایی
به خودم اومدم و حس کردم
تو بهشتم اما این دنیا بود
تو زمان گم شدم و هر لحظه
مث یه خاطره از فردا بود
من هنوزم به چشام شک دارم
تو هنوزم با منی، اینجایی
اگه بیداریه من دیوونه م
اگرم خوابه که تو رویایی  ( ادامه )

دیگه دارم به خودم شک می کنم
آخه حرفامو نمی فهمه کسی
من که دست دلمو رو می کنم
چرا دنیامو نمی فهمه کسی؟
دل من مونده رو دستم، دلی که
همه ی دار و ندار آدمه
کاش یکی از ته دل به من بگه
عاشق این دل صاف و سادمه
دیگه دارم به خودم شک می کنم
آخه حرفامو نمی فهمه کسی
من که دست دلمو رو می کنم
چرا دنیامو نمی فهمه کسی؟  ( ادامه )

فرصت ما تموم شده
باید از این قصه بریم
فرقی نداره من و تو
کدوممون مقصریم
خاطره ها رو یادمه
لحظه به لحظه، مو به مو
هیچی رو یاد من نیار
اونقد خرابم که نگو
بد بودم و بدتر شدم
میرم با پاهای خودم
میرم نمی دونم کجا
آخ…کم آوردم به خدا
دلگیرم از دست خودم
کاش عاشقت نمی شدم
هر جوری می خواستم نشد
از غم یه ذره م کم نشد  ( ادامه )

دارم میام پیشت جاده چه همواره
هوا چقد بوی عطر تو رو داره
دارم میام پیشت جاده چه همواره
هوا چقد بوی عطر تو رو داره
دارم میام پیشت جاده چه همواره
هوا چقد بوی عطر تو رو داره
جاده چه همواره هوا چقد صافه
شب داره موهای سیاشو می بافه
فقط تو می فهمی امشب چه خوشحالم
از این خوشی لبریز‌ رویاییه حالم
دارم میام پیشت جاده چه همواره
هوا چقد بوی عطر تو رو داره
دارم میام پیشت جاده چه همواره  ( ادامه )

خودت خواستی که من مجبور باشم
برم جایی که از تو دور باشم
تو پای منو از قلبت بُریدی
خودت خواستی که من اینجور باشم
خودت خواستی که احساسم بشه سرد
خودت خواستی نمیشه کاری ام کرد
می دیدم دارم از چشمات می افتم
مدارا کردم و چیزی نگفتم
برام بودنِ تو بازی نبود و
به این بازی دلم راضی نبود و
از اول آخرش رو می دونستم   ( ادامه )

فصل بارونی بیشه رنگ چشماته همیشه
حس تازه بودن من بی نگاه تو نمی شه
اگه دیروز اگه فردا اگه با هم اگه تنها
با توام خود خود تو اگه حتی توی رویا
نه می افتم به پای تو نه می میری برای من
همیشه رد پات پیداست کنار رد پای من
کاش دوباره بودن من رنگ بودن تو باشه
که در بسته ی قلبم باز با دستای تو واشه
باز با دستای تو واشه
تو مثله شبهای مهتابی و بارونی
وقتی که نباشی دلگیرم و می دونی
حرفای دلم رو با اشک تو می گفتم
بارون که می باره باز یاد تو می افتم  ( ادامه )

اگه دستم به جدایی برسه
اونو از خاطره ها خط می زنم
از دل تنگ تمومه ادم ها
از شب و روز خدا خط می زنم
اگه دستم برسه به اسمون
با ستاره ها قیامت میکنم
نمی ذ ارم کسی عاشق نباشه
ماه و بین همه قسمت میکنم
وقتی گاهی من و دل تنها می شیم
حرفهای نگفتنی را میشه دید
میشه تو سکوت بین ما دوتا
خیلی از ندیدنی ها رو شنید
قصه جدایی ما آدم ها   ( ادامه )