تا دل ترانه خونه دل من ترانه خونه
چرا بی تپش بمونه دل این ترانه خونه
وقتی آسمون قفس شد باز هوای قصه پس شد
دم آخر سقوطم یه ستاره هم نفس شد
ستاره با چشمای تو شبونه آفتابی می شه
با سایه ی تو کوچه مون دوباره مهتابی می شه
تا به رویا دل سپردم تو رو تا خاطره بردم
شبا رو دونه به دونه تو چشای تو شمردم
نذار این خار تو باشه غصه دنبال تو باشه
اگه گاهی نگرونی دل من مال تو باشه
ستاره با چشمای تو شبونه آفتابی می شه
با سایه ی تو کوچه مون دوباره مهتابی می شه
اگه بغضو بشه خندید می شه پشت پرده رو دید  ( ادامه )

تو شروع آسمونی می دونستم نمیمونی
چشم تو آخر دنیاست خودت اینو نمیدونی
داشتن و نداشتن تو گاهی سخته گاهی ساده
اگه راهی اگه بی راه منم و پای پیاده
آخ که چه ساده گم شدم تو غربت چشمای تو
سکوت شیشه ی دلم شکسته با صدای تو
آخ که تموم لحظه هام اسمتو یادم نمیره
گذشته ها گذشته و هیچکی گناهی نداره
وقتی با تمام قلبم واسه زندگی می میرم
تن من می لرزه اما تو را از خودم می گیرم
من بی تو من از سایه فراری  ( ادامه )

بیدارم و می بینمت رویا به رویا
از پیش چشممم یروی دنیا به دنیا
با تو میان آب و آ تش آشتی بود
در آ تشاست از رفتنت دریا به دریا
یکبار د یگر عشق را با خون نوشتند
تعبیر لبخند تو را گلگونن وشتند
یکبار د یگر عشق را با خون نوشتند
تعبیر لبخند تو را گلگون نوشتند
تا دست عشق از پیکر عاشق جدا شد
با د ست لیلا قصه مجنون نوشتند
این کوچه ها بی تو همیشه بیقرارن
حس غریبی بین پا ییز و بهارن   ( ادامه )

چه رسمی داری ای دوره زمونه
که هر روزت یه جا عاشق کشونه
هزاران سال که میجنگه آدم
نمی دونه گرفتار جنونه
زمونه آی زمونه آی زمونه
یکی با فرق زخمی توی محراب
یکی غرق به خون لب تشنه آب
یکی پاهاشو رو مین جا گذاشته
یکی پاشیده خونش روی مهتاب
نفسهای بهار و گاز خردل
رو خاک آسمون رگبار تاول
همیشه عاشق از جونش گذشته
که عشق آسان نبوداز روز اول
هنوزم کار دنیا قیل و قاله  ( ادامه )

تو چشمات مال من نیست و
نگات دنبال من نیست و
چشات رو دزدکی دیدم
تو قهوه ات فال من نیست و
نمی دونی دیگه حالی توی احوال من نیست و
نمیدونی
تو از من دلخوری اما این ها اشکال من نیست و
از اون وقتی که هیچ گوشی دیگه اشغال من نیست و
نه تو ، نه هیچ کس دیگه تو استقبال من نیست و
نمیدونی
تو قلب تو دیگه جایی واسه امثال من نیست و
یه ذره دلخوشی حتی توی اقبال من نیست و
بهارش این جوری باشه نه امسال سال من نیست و
نمیدونی   ( ادامه )

بذار همه بپرسن این کیه داره میخونه
بذار غم ته ترانه نا گفته نمونه
بذار بفهمن این صدای خسته مال من نیست
بذار همه بدونم این ترانه مال اونه
میخوام بخونم از چشای تو نگو نمیشه
غمی که از نگاه تو میاد ترانه میشه
تو شیرینی با نمک ترین ترانه هامی
نه دیروزی نه امروزی تو فردایی همیشه  ( ادامه )

گریه نمی کنم نه اینکه سنگم
گریه غرورم رو به هم می زنه
مرد برای هضم دلتنگی هاش
گریه نمی کنه قدم می زنه
گریه نمی کنم نه اینکه خوبم
نه اینکه دردی نیست نه اینکه شادم
یک اتفاق نصفه نیمه ام که
یهو میون زندگی افتادم
یک ماجرای تلخ ناگزیرم
یک کهکشونم ولی بی ستاره
یک قهوه که هرچی شکر بریزی
بازم همون تلخی ناب رو داره
اگر یکی باشه من رو بفهمه  ( ادامه )

چه بسازی چه نسازی دل من کوکه با سازت
همه ی اوج غرورم سهم قلب بی نیازت
حال من خوبه با عشقت گر چه دورم از وصالت
واسه من کافیه رویات واسه من بسه خیالت
آرزوم ، بودن کنارت حتی یک لحظه تو خوابه
چه بپرسی چه نپرسی چشم من پر از جوابه
آرزوم ، بودن کنارت حتی یک لحظه تو خوابه
چه بپرسی چه نپرسی چشم من پر از جوابه
جات رو هیچ کس نمی گیره توی این قلب حقیرم
اگه باشم توی قلبت بدون از خوشی می میرم
چه بری تنهام بذاری چه بمونی تو کنارم
عاشقانه هات با هامن من به قصه هات دچارم
آرزوم ، بودن کنارت حتی یک لحظه تو خوابه  ( ادامه )

دلیل اینکه آرومم امید لمس دست هاته
همین لبخند پنهانی کنارلحن گیراته
دلیل اینکه تنهایی همین دست های تنهامه
همین دنیای تاریکم همین تردید چشمامه
شبیه حس پژمردن دچار شک و بی رنگی
من آرومم تو تنهایی حقیقت داره دلتنگی
هنوزم می شه عاشق شد هنوزم حال من خوبه
ببین دنیا پر از رنگه هنوزم عشق محبوبه
تو در گیری نمی دونی چه رویایی به من دادی
اگه فکر می کنی سردم برو رد شو تو آزادی
نمی دونی چقدر سخته تو پشت نبض دیواری
نمی دونم تو این روز ها چه احساسی به من داری
شبیه حس پژمردن دچار شک و بی رنگی   ( ادامه )

من رو ویرون کنی آباد می شم
تو زندونم کنی آزاد می شم
آره مجنون می شم وقتی که تلخی
یک کم شیرین بشی فرهاد می شم
یک کم شیرین بشی فرهاد می شم
تو هر جا باشی دنبالت منم من
دیگه تقدیر امسالت منم من
اگر حافظ اگر قهوه اگر رمل
بگیر می بینی تو فالت منم من
می دونم عشق تو تاخیر داره
ولی اصرار من تاثیر داره
تو هم دیوونه ی من می شی آخر
تب مجنون بدون واگیر داره
تب مجنون بدون واگیر داره
من رو ویرون کنی آباد می شم
تو زندونم کنی آزاد می شم   ( ادامه )