دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

ساقی بده پیمانه ای ز آن می که بی خویشم کند
بر حسن شور انگیز تو عاشق تر از پیشم کند
زان می که در شبهای غم بارد فروغ صبحدم
غافل کند از بیش و کم فارغ ز تشویشم کند
نور سحرگاهی دهد فیضی که می خواهی دهد
با مسکنت شاهی دهد سلطان درویشم کند
سوزد مرا سازد مرا در آتش اندازد مرا
وز من رها سازد مرا بیگانه از خویشم کند
بستاند ای سرو سهی! سودای هستی از رهی
یغما کند اندیشه را دور از بد اندیشم کند

غصه اگر هست، بگو تا باشد !
معنی خوشبختی،بودن اندوه است …!
این همه غصه و غم
این همه شادی و شور
چه بخواهی جه نخواهی
میوه یک باغند
همه را با هم و با عشق بچین …
ولی از یاد مبر
پشت هر کوه بلند
سبزه زاری است پر از یاد خدا
و
در آن باز کسی می خواند
که خدا هست
تا خدا هست غصه چرا؟!

ازت مچکرم دیونه ی من 
از این که چشم به این دنیا گشودی
از این که پا تو زندگیم گذاشتی 
از این که پا به پام همیشه موندی

کنار تو فقط آروم میشم
پُر از دلشوره ام هر جای دیگه
تو تقدیر منی بی لحظه ای شک
چشات اینو بهم هر لحظه میگه

من عاشقت شدم مثل افسانه های دور
مثل جوون اول فیلمی سیاه سفید
که با نگاه دختری از پشت پنجره
از زندگیش و آرزوهاش دست می کشید

کسی جز تو تو قلبم جا نمیشه
تو پای عشقو به قلبم کشیدی
تونستی با بدو خوبم بسازی 
تو طعم سختیو با من چشیدی

وقتی رسیدی که شکسته بودم
از همه ی ادما خسته بودم
وقتی رسیدی که نبود امیدی  
اما تو مثل معجزه رسیدی
بعد یه عالم اشک و بغض و فریاد 
خدا تو رو برای من فرستاد

عشقت به من داد عمر دوباره
معجزه با تـو فرقی نداره
تو خالـق من بعد از خدایی
در خلوت من تنها صدای
دوستت دارم تا همیشه

شب و روزم گذشت به هزار آرزو
نه رسیدم به خویش، نه رسیدم به او
نه سلامم سلام، نه قیامم قیام
نه نمازم نماز، نه وضویم وضو
دل اگر نشکند به چه ارزد نماز
نه بریز اشک چشم، نه ببر آبرو
نه به جانم شرر، نه به حالم نظر
نه یکی حسب‌حال، نه یکی گفت‌وگو
نه به خود آمدم، نه ز خود می‌روم
نه شدم سربلند، نه شدم سرفرو
همه جا زمزمه است، همه جا همهمه است
همه جا «لاشریک»، همه جا «وحده »
نبرد غیر اشک، دل ما را به راه
نکند غیر آه، دل ما را
رفونشوی تا حزین هله با مِی نشین
هله سر کن غزل، هله تر کن گلو
به سر آمد اجل، نسرودم غزل
همه‌اش هوی و های، همه‌اش های و هو
هله امشب ببر به حبیبم خبر
که غمش مال من، که دلم مال او
هله از جانِ جان، چه نوشتی؟ بخوان !
هله گوش گران! چه شنیدی؟ بگو !
بِبَریدم به دوش، به کوی می‌فروش
که شرابم شراب، که سبویم سبو

منم که تا تو نخوابی نمی‌برد خوابم
تو درد عشق ندانی، بخواب آسوده
ز ریشه کندن این دل تبر نمی‌خواهد
به یک اشاره می‌افتد درخت فرسوده