دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

چه خوش صید دلم کردی
بنازم چشم مستت را
که کس آهوی وحشی را
از این خوشتر نمی گیرد
خدا را رحمی ای لیلی
که مجنون سر کویت
دری دیگر نمی داند
رهی دیگر نمی گیرد
با عاشقان بیدل تا چند ناز و عشوه
بر بیدلان مسکین تا کی جفا و زاری
از عشقت ای نگارم در سوز و التهابم
گر حال من بدانی دانم که رحم آری (ادامه)

غصه اگه پيرم كنه
غم اگه زنجيرم كنه
دست بزرگ آسمون ،
اگه زمينگيرم كنه
مي مونم و مي دونم ،
بازم يه روز مي تونم ،
تو رو به دست بيارم
تو باغ شب دوباره ،
مي تونم از ستاره ،
يه باغچه گل بكارم
شب و ديوار برج در بسته ،
با صد تا ديو كمر بسته
اگر چه مي خوان هلاك ما ،
نمي ميره عشق پاك ما (ادامه)

ای خدا آسمون تو سیاه شده
روزا بی خورشید و شبا بی ماه شده
اون بلور خوش صدای خندها
آب شده اشک شده آه شده
آخه اون که مال من بود دیگه نیست
اون که مثل جون به تن بود دیگه نیست
زندگی اسبش و تاخته واسه من
همه چی رنگش و باخته واسه من
اون که بود یه روز بهشت آرزو
چه جهنمی که ساخته واسه من
همه شادیا از من دور شده
همه زندگی سوت و کور شده
گل برام معنی صد خار و میده
خوب و بد دیگه برام یه جور شده (ادامه)

تو خاموشی خونه خاموشه
شب آشفته گل فراموشه
بخواب که امشب پشت این روزن
شب کمین کرده رو به روی من
تب آلوده تلخ و بی کوکب
شب شب غربت شب همین امشب
لای لایی من به جای تو شکستم
تو نبودی من به سوگ غم نشستم
از ستاره تا ستاره گریه کردم
از همیشه تا دوباره گریه کردم
آخرین کوکب
لباس رویا بپوش امشب
ای تن تب دار
اشکامو از رو گونه هام بردار
سایه بیدار
نبض مهتابو دست من بسپار
لای لایی من به جای تو شکستم
تو نبودی من به سوگ غم نشستم (ادامه)

نسیم خاک کوی تو بوی بهار میدهد
شکوفه زار موی تو بوی بهار میدهد
چو دسته های سنبل کنار هم فتاده ای
به روی شانه موی تو بوی بهار میدهد
چو برگ یاس نورسی که دیده چشم من بسی
سپیدی گلوی تو بوی بهار میدهد
تو ای کبوتر حرم ترانه های صبحدم
بخوان که های و هوی تو بوی بهار میدهد
برای من که جز خزان ندیده ام در این جهان
بهشت آرزوی تو بوی بهار میدهد (ادامه)

لینک دانلود آهنگ

مهتاب . ای مونس عاشقان
روشنایی آسمان . آه مهتاب…
ای چراغ آسمان
روشنی بخش جان
کو ماهم؟…
نزدت چه شبها با او در آنجا بودیم
فارغ ز دنیا . لبها به لبها بودیم
با یکدگر ما پیش تو تنها بودیم
مفتون و شیدا غرق تماشا بودیم
مهتاب . امشب که پیش توام
او رفته و من مانده ام . آه افسوس…
رفت و آن دوران گذشت
سر نهم بر کوه و دشت
از هجرش…
نزدت چه شبها با اون در آنجا بودیم (ادامه)

کجا سفر رفتی
که بی خبر رفتی
اشکم را چرا ندیدی
از من دل چرا بریدی
پا از من چرا کشیدی
که پیش چشمم بر دگر رفتی
بیا به بالینم،که جان مسکینم
تابِ غم دگر ندارد
جز بر تو نظر ندارد
جان بی تو ثمر ندارد
مگر چه کردم
که بی خبر رفتی
چه قصّه ها که از وفا گفتی با من
تو بی محبتی کنون جانا یا من؟
تو چنان شرر به خدا خبر ز خدا نداری
رَوَد آتش از سرِ آن سرا که تو پا گذاری
سوزِ دلم را تو ندانی ، آتش جانم ننشانی
با غمت درآمیزم،از بلا نپرهیزم
پیش از آن برم بنشین،کز میانه برخیزم
رو به تو کردم به خدا خو به تو کردم که هم آغوش تو باشم
دل به تو بستم به امیدت بنشستم که قدح نوش تو باشم (ادامه)

خسته و دربه در شهر غمم
شبم از هرچه شبه سیاه تره
زندگی زندون سرد کینه هاست
رو دلم زخم هزارتا خنجره
چی میشد اون دستای کوچیکو گرم
رو سرم دسته نوازش میکشید
بستر تنهایو سرد منو
بوسه گرمی به اتش میکشید
چی میشد تو خونه ی کوچیک من
غنچه های گل غم وا نمیشد
چی میشد هیچکسی تنها نمیزاشت
جز خدا هیچ کسی تنها نمیشد
من هنوز دربه در شهر غمم
شبم از هرچه شبه سیاه تره
زندگی زندون سرد کینه هاست (ادامه)

از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگران
رفتم از کوی تو لیکن عقب سر ، نگران !
ما گذشتیم و گذشت آنچه تو با ما کردی
تو بمان و دگران ، وای بحال دگران !
دلِ چون آینه ی اهل صفا میشکنند
که ز خود بی خبرند این ز خدا بی خبران
سهل باشد همه بگذاشتن و بگذشتن
کین بُوَد عاقبت کار جهانِ گذران
کین بُوَد عاقبت کار جهانِ گذران
گردش چرخ به کامم کردی
قرعه ی بخت به نامم کردی
خواجه بفروختی ام صد ره و باز
به یکی حلقه ، غلامم کردی
به یکی حلقه ، غلامم کردی
باده به جامم کردی ،باده به جامم کردی
باده به جامم کردی ،باده به جامم کردی (ادامه)

شهر من ، شهر من ، شهر خوب من ، شهر تهران
قلب من ، قلب من ، دور از تو می میرد این سان
آوای تو هر دم طنین می افکند در گوشم
اما من دور از تو چنین پژمرده و خاموشم
شهر من ، چه شهریست ، شهر کودکی و افسانه
شهر من ، چه شهریست ، شهر مادر است و خانه
شهر من ، شهر من ، شهر خوب من ، شهر تهران
قلب من ، قلب من ، دور از تو می میرد این سان
زمانی ، گذشته را در خاطرم می آوری
زمانی ، آینده را با غم ها و شادی ها
شهر من ، شهر من ، دلم هوای تو را دارد
عشق من چون باران روی آسمانت می بارد
گه تلخی ، گه شیرین ، گه اندک و گهی بسیاری
گه چون غم یا شادی ، درون سینه ام جا داری
اکنون من آوازی برای شهر خود می خوانم
این آواز ، آوازیست که من از شهر خود می دانم (ادامه)