بدو بوسه دات کام
آسوده بخواب در آغوش همان که گرفت اسودگیم را
و من سر میکنم هر شب با عکس های که
به اتش میکشند مرا در نبودنت
لعنت به چشمانت
کاری کردند…
که تاوانش را باید دل من پرداخت کند
بدو بوسه دات کام
مي گويند :شاد بنويس…
نوشته هايت درد دارند!
و من ياد ِ مردي مي افتم،
که با کمانچه اش،
گوشه ي خيابان شاد ميزد…
اما با چشمهاي ِ خيس
بدو بوسه دات کام
بـه هـــم نمـی رســیـم…!
امّــا…..
بهــتـریــن غــریـبه ات مــیمـانــم
کـه تــو را هــمیشـه دوســـت خــواهــد داشــت ……
مـــن و تــو ، “مــا” كه نشــــدیــم هـیــچ；
مــن نـیمــی از خــــودم را هــم باختـــم . . . !
بدو بوسه دات کام
سکوت سر شار از ناگفته هاست!
دلتنگی های آدمی را باد ترانه می خواند
رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد
وهر دانه برفی
به اشكی نریخته می ماند .
سكوت سرشار از سخنان ناگفته است .
از حركات ناكرده، اعتراف به عشق های نهان
وشگفتی های بر زبان نیامده
در این سكوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من .
برای تو و خویش چشمانی آرزو می كنم،
كه چراغ ها و نشانه ها را در ظلماتمان ببیند.
گوشی كه،
صداها و نشانه ها را در بی هوشی مان بشنود.
برای تو و خویش روحی كه این همه را در خود بگیرد و بپذیرد .
و زبانی كه در صداقت خود ما را از فراموشی خود بیرون كشد .
و بگذارد از آن چیز ها كه در بندمان كشیده سخن بگوییم .
گاه آنكه ما را به حقیقت می رساند خود از آن عاری است .
زیرا تنها حقیقت است كه رهایی می بخشد .
بدو بوسه دات کام
تو مقصری اگر من دیگر ” من سابق ” نیستم !
من را به من نبودن محکوم نکن !
من همانم که درگیر عشقش بودی !
یادت نمی آید ؟!
من همانم !
حتی اگر این روز ها هر دویمان بوی بی تفاوتی بدهیم !
بدو بوسه دات کام
خدایا…
اگر روزی فراموش کردم خدای بزرگی دارم…
تو مرا به حال خود رها نکن…
با نوازشی آرام و یا تلنگری آرام،وجودت را،
همراهیت را،مهربانی و بزرگیت را برایم یادآوری کن…
بدو بوسه دات کام
خودمو دلداری میدم میدونم دروغه محضه
دوریت خیلی سخته حتی واسه یه لحضه
ولی چیكار كنم باید زمان بگذره
باید زمان بگذره اینطوری بهتره
منم به همین خوشم یه روز برگردی
برت میگردونم به هر ترفندی
بدو بوسه دات کام
تو كه ندیدی چه طور زمان را رد كردم
وقتی نبودی همه آدما بهم بد كردن
به یاد اومدنت زمونرو سر كردم
كارات كاری كردن که چشامو تر كردن
بدو بوسه دات کام
روزو سپری میكنم با خاطرات قدیم
چه حرفایی زدیم زیر سرمای زمین
توبرا من زنده بودی و من برای تو
!تو جونتو برا من دادیو منم فدای تو
هه فكرش نمیكردم ممكنه یه روز
بهترین عشقم بگه به من كه بسوز
باشه قبول دارم كه گذشته مرده
ولی همین گذشتست كه آیندمو خورده
یاده چشمای تو منو آتیش میزنه
تو كه رفتی دنیا داره پاپیش میزنه
این صدای كمرم بود زیر غمها شكست
كسی كه پا نشده از غم دوریت نشست
خیالم به اینه شاید یه روزی برگردی
فقط برگرد نترس از اینكه بد كردی
ببن بازم چشای این منو تر كردی
ندیدی كه چه طوری دنیارو سر كردیم
بدو بوسه دات کام
میخواهم
از دهان بیقرارِ یک فنجان
با تو چای بنوشم
تا گاهی …
که تنهایی محزون با من میماند
در دریغای نبودنت
طعم لبهایت را بچشم
