دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

آهاي مردم دنيا، آهاي مردم دنيا
گله دارم گله دارم
من از عالم و آدم گله دارم، گله دارم
آهاي مردم دنيا، آهاي مردم دنيا
گله دارم، گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم، گله دارم
شما كه حرمت عشق رو شكستيد
كـــمر به كشتن عاطفه بستيد
شما كه روي دل قيمت گذاشتيد
كه حرمت عشق رو نگه نداشتيد
آهاي مردم دنيا، آهاي مردم دنيا
گله دارم، گله دارم
من از دست خدا هم گله دارم، گله دارم
فرياد من شكايت يه روح بي‌قراره
روحه كه خسته از همه، زخمي روزگاره
گلايه من از شما حكايت خودم نيست
براي من كه از شما سوختم و گم شدم نيست (ادامه)

گل امیدم بذار با تو بمونم
سرود عشقو . تو گوش تو بخونم
تنها تویی که اسمت جاریه روی لبونم
گلای عشقم بی تو پژمرده میشه
غنچه و ساقه اش بی تو خشکن ز ریشه
اما تو باشی دل عاشق من پیر نمیشه
ساز تویی . نوا تویی . عاشق بی ریا تویی
ز هر کسی عزیزتری . عاشق با وفا تویی
بیا عاشق بمونیم توی دنیا
قصه مون باشه توی کتابا
تو مثل مجنون و من مثل لیلی
اسممون باشه ورد زبونا
آره ورد زبونا . آره ورد زبونا
بودنت صداقته . به مثال نعمته
بی تو دنیا واسه من . درد بی نهایته
بودنت صداقته . به مثال نعمته
بی تو دنیا واسه من . درد بی نهایته
عاشقم . عاشقترین . به تو . با صفاترین
تویی صیاد دلم . اینو تو بدون یقین
ساز تویی . نوا تویی . عاشق بی ریا تویی
ز هر کسی عزیزتری . عاشق با وفا تویی  ( ادامه )

پر دلشوره شدم پر تشویش
همه تنم اتیش
انگارعاشق شدم عاشق
تن من زلزله بارون
من عاشق چی شده که شدم گنگو پریشون
انگارعاشق شدم عاشق
یه چیزتازه مهمون میگرده تو حسم
که مثه حس بلوغهچه جوری بگم چیه اون
نکنه وسوسه باشه شده با سادگی ماخون
مثه سیب سرخ حوا شدم از دسش پشیمون
تب تند تنم یه تابسون تو چشام اینو بخون انگار عاشق شدم عاشق
نکنه یه روزی پنهون توی جلدم اومده
روح شیطونی شیطون انگار عاشق شدم عاشق
یه چیزتازه مهمون میگرده تو حسم
که مثه حس بلوغهچه جوری بگم چیه اون
نکنه وسوسه باشه شده با سادگی ماخون
مثه سیب سرخ حوا شدم از دسش پشیمون
تب تند تنم یه تابسون تو چشام اینو بخون انگار عاشق شدم عاشق (ادامه)

ای همه خوبی و شادی من اسیرم
سجده گاه من تویی نذار بمیرم
شن خشکم انتظار یک کویرم
آب پاک تشنگی ببار نمیرم
تو ندای آسمونی
تو ندای آسمونی
تو سخاوت زمینی
تو سخاوت زمینی
تو صداقت مثل گندم
تو صداقت مثل گندم
تو صدای آخرینی
تو صدای آخرینی
تو یه شعری واسه شاعر
تو یه جاده واسه عابر
تو یه موجی واسه ساحل
تو زیارتگاه زائر
تو ندای آسمونی
تو ندای آسمونی
تو سخاوت زمینی
تو سخاوت زمینی
تو صداقت مثل گندم
تو صداقت مثل گندم
تو صدای آخرینی
تو صدای آخرینی (ادامه)

کاشکی بیای کاشکی بیای دوباره
ابر چشام شادی کنه بباره
بپیچه بوی بدنت تو باغچه
پروانه ها خیال کنن بهاره
غروبا تو ایوون می شینم پریشون
خستم از این جدایی خدا کنه بیایی
غروبا تو ایوون می شینم پریشون
خستم از این جدایی خدا کنه بیای
کاشکی دلا رو بکنن به شادی
غصه بشه یه قصه ی زیادی
دیگه توی بهار زندگیمون
میوه نده درخت نامرادی
دیگه توی بهار زندگیمون
میوه نده درخت نامرادی
غروبا تو ایوون می شینم پریشون
خستم از این جدایی خدا کنه بیایی
غروبا تو ایوون می شینم پریشون
خستم از این جدایی خدا کنه بیای (ادامه)

چو مجنون گیرم از، عاشقان نشانه کعبه
دلِ بشکسته را، می برم به خانۀ کعبه
شکایت می برم، از تو بر خدای تو
زان همه بلای تو، تا رسد او به دردم
در آن آشفتگی، با دلی شکسته تر
گریه ها کنم که در، اشک خود غرقه گردم
آنجا اگر، اشکی دود، بر دیدۀ،
غمدیده ای، سیلی به پا نماید
آنجا اگر، آهی کشد، دلداۀ،
افتاده ای، دود از فلک بر آید
در آن مدهوشی، من از خدا، خواهم تو را،
عاشق کند، عاشقِ رسوا
چو در عاشقی، دیدی بلا،
رو می کنی آنگه تو بر کعبۀ دل ها
چو مجنون گیرم از، عاشقان نشانه کعبه  (ادامه)

خدایا خدایا چه تنها و درمانده ام
غریبی ز هر درگهی رانده ام
به سوی تو میایم امشب که از دل
کلام کلام تو در گوش جان خوانده ام
من جسمم تو روح من
من کشتی تو نوح من
من زخمم تو مرحمی
من ظلمت تو روشنی
من راهی تو موندنی
من تنها تو همدمی
تو اولین و آخرین برای من که عاشقم
عزیزترین همسفری در همه دقایقم
درگاهت سجده گاه من
بگذر از گناه من
من خلقم تو خالقی
سر تا پا شوق گفتنم
در حال شکفتنم
من عذرا تو وامقی
تو اولین و آخرین برای من که عاشقم
عزیزترین همسفری در همه دقایقم
هم غایب هم حاضر
هم شاهد هم ناظر
هم سکوت هم صدا
هم دردی هم درمان
هم پیدا هم پنهان
هم با من هم جدا (ادامه)

گل ناز پرپر من
آخرین همسفر من
جای لب های قشنگت
مونده روی دفتر من
ای که شعر تلخ اشکات
قصه ی غربت من بود
عینهو نفس کشیدن
دیدنت عادت من بود
گل ناز پرپرم ای هم درد
به نبودنت باید عادت کرد
گل ناز پرپرم ای هم درد
به نبودنت باید عادت کرد
تو یه حرف تازه بودی واسه من
قصه ی دو نیمه و یکی شدن
تو به عشق یه معنی تازه دادی
تپش یه قلب و گرمای دو تن
گل ناز پرپرم ای هم درد
به نبودنت باید عادت کرد
گل ناز پرپرم ای هم درد
به نبودنت باید عادت کرد
میون دفتر شعرام
به تن سفید هر برگ (ادامه)

جغد بارون‌خورده‌ئی تو کوچه فریاد می‌زنه
زیر دیوار بلندی یه نفر جون می‌کنه
کی می‌دونه تو دل تاریک شب چی می‌گذره؟
پای برده‌های شب اسیر زنجیر غم ئه!
دل‌ام از تاریکی‌ها خسته شده
همه‌ی درها به روم بسته شده!
من اسیر سایه‌های شب شدم
شب اسیر تور سرد آسمون؛
پا به پای سایه‌ها باید برم
همه شب به شهر تاریک جنون!
دل‌ام از تاریکی‌ها خسته شده
همه‌ی درها به روم بسته شده!
چراغ ستاره‌ی من رو به خاموشی می‌ره
بین مرگ و زنده‌گی اسیر شدم باز دوباره؛
تاریکی با پنجه‌های سردش از راه می‌رسه
توی خاک سرد قلب‌ام بذر کینه می‌کاره (ادامه)

این پرنده مهاجر
همیشه عاشق پرواز
حالا با بالی شکسته
می خونه چه غمگین آواز
توی یک هجرت جمعی
دست بی رحم صیاد
اونو از جفتش جدا کرد
با تنهایی آشنا کرد
نجوای دو جفت عاشق
روی شاخه های تنها
شعری عاشقانه بود
صدای قشنگ بالش
تو فضای بی کرانه
بهترین ترانه بود
حالا تنها حالا خسته
با دلی از غم شکسته
بی صدا تر از همیشه
با خودش تنها نشسته
با صدای غم گرفتش
شعر تنهایی میخونه
سوز غمگین صداشو
اونی که تنهاست میدونه
این پرنده مهاجر
همیشه عاشق پرواز
حالا با بالی شکسته (ادامه)