دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

تا آساید ، دل آزارم ، بنشین ، به کنارم بنشین
بنشین ای گل ، به کنارم بنشین ، دل زارم بنشین
سوز دل می دانی ، بنشین تا بنشانی ، آتش دل را
یک نفس مرو ، که جز غم ، همنفس ندارم
یار کس مشو ، که من هم ، جز تو کس ندارم
ای پری بنه به یک سو ، ناز و دلفریبی
تا نصیبی از تو یابد جان بی نصیبی
ماه من به دامنم بنشین
کز غمت ستاره بارم
شکوه ها ز دوریت هر شب
با مه و ستاره دارم
من چه باشم بسته ی بندت
نیمه ی جانی ، صید کمندت
آرزومندت
از غمت چون ابرِ بهارم
ای به از گل های بهاری ( ادامه )

تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن
چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من
تا بهار زندگی آمد بیا آرام جان
تا نسیم از سوی گل آمد بیا دامن کشان
چون سپندم بر سر آتش نشان بنشین دمی
چون سرشکم در کنار بنشین نشان سوز نهان
تا بهار دلنشین آمده سوی چمن
ای بهار آرزو بر سرم سایه فکن
چون نسیم نو بهار بر آشیانم کن گذر
تا که گلباران شود کلبه ویران من
باز آ ببین در حیرتم بشکن سکوت خلوتم
چون لاله تنها ببین بر چهره داغ حسرتم ( ادامه )

نمانده چرا، در زمانه ما، رنگ مهر و وفا
عشق و صدق و صفائی، خدایا، خدایا، خدایا
کشد به کجا، کار اهل صفا، ای رقم زن ما
تابه کی نارَوائی، خدایا، خدایا، خدایا
کجا بگریزم، که غم نشناسد، نشانِ مرا
چه چاره کنم تا، زمانه بفهمد، زبان مرا
غمم به سر و، آتشم به دل و،بسته لب ناله کردم
دلی نشود تا، خبر زغمم، نیمه شب ناله کردم
به جلوه همی، در دل جمع خوبان، نشسته توئی
به شکوه همی، در پی عمر کوته، فتاده منم
به خنده همی، دامن از دست یاران، کشیده توئی
به گریه همی، سر به دامان صحرا، فتاده منم
دگر چه بود، لطف این زندگانی
تهی چو شود، ساغر مهربانی
نمانده چرا، در زمانه ما، رنگ مهر و وفا
عشق و صدق و صفائی، خدایا، خدایا، خدایا ( ادامه )

رهگذار عمر سیری در دیاری روشن و تاریک
رهگذار عمر راهی بر فضایی دور یا نزدیک
کس نمیداند کدامین روز می‌آید
کس نمی‌داند کدامین روز می‌میرد
چیست این افسانه هستی خدایا چیست
پس چرا آگاهی از این قصه مارا نیست
کس نمی‌داند کدامین روز می‌آید
کس نمی‌داند کدامین روز می‌میرد
کس نمی‌داند کدامین روز می‌آید
کس نمی‌داند کدامین روز می‌میرد
صحبت از مهر و محبت چیست
جای آن در قلب ما خالی است
روزی انسان بَرده عشق و محبت بود
جز ره مهر و وفا راهی نمی‌پیمود
کس نمیداند کدامین روز می‌آید
کس نمی‌داند کدامین روز می‌میرد
کس نمی‌داند کدامین روز می‌آید
کس نمی‌داند کدامین روز می‌میرد
چیست این افسانه هستی خدایا چیست ( ادامه )

همسفر تنها نرو بذار تا با هم بریم
سرنوشتمون یکی هر دو مون مسافریم
تازه از راه رسیدم هنوزم خسته رام
همسفر تنها نرو بذار تا من هم بیام
سخت دل کندن از این شهر و دل بستگی ها
موندن از خونه جدا با همه خستگی ها
جون به لبهام رسیده تا به کی دربدری
گرد غربت روتنم که بازم باید بری
بذار تا خستگی از این تن خسته بره
سخته دل بستگی از شهر دل بسته بره
اگه بذاری بیام من میشم سنگ صبور
گوش به قصه هات میدم شهر غربت راه دور !
همسفر تنها نرو بذار تا با هم بریم
سرنوشتمون یکی هر دو مون مسافریم
تازه از راه رسیدم هنوزم خسته رام
همسفر تنها نرو بذار تا من هم بیام
سخت دل کندن از این شهر و دل بستگی ها ( ادامه )

چرا تو جلوه ساز این ، بهار من نمی شوی
چه بوده آن گناه من که یار من نمی شوی
بهار من گذشته شاید
شکوفه ی جمال تو ، شکفته در خیال من
چرا نمی کنی نظر ، به زردی جمال من
بهار من گذشته شاید
تو را چه حاجت ، نشانه ی من
تویی که پا نمی نهی به خانه ی من
چه بهتر آن که نشنوی ترانه ی من
نه قاصدی که از من آرد ، گهی به سوی تو سلامی
نه رهگذاری از تو آرد ، برای من گهی پیامی
بهار من گذشته شاید
غمت چو کوهی ، به شانه ی من
ولی تو بی غم از غم شبانه ی من
چو نشنوی فغان عاشقانه ی من
خدا تو را از من نگیرد ، ندیدم از تو گرچه خیری
به یاد عمر رفته گریم ، کنون که شمع بزم غیری
بهار من گذشته شاید
چرا تو جلوه ساز این ، بهار من نمی شوی
چه بوده آن گناه من که یار من نمی شوی ( ادامه )

با دلهره موهامو شونه کردم
کنج لب و با خال نشونه کردم
آینه به من می گفت که زیبا شدی
غنچه بودی مثل یه گل وا شدی
نگاه توی چشمای مردم نکن
وقتی دیدیش دست و پاتو گم نکن
وقتی که چشمام توی چشماش افتاد
دیدم که وای نفس تو سینه ام شکسته
هر چی می خواستم که بگم یه حرفی
دیدم که برق چشماش زبون من رو بسته
صدای آینه تو گوشم می پیچید:
نگاه توی چشمای مردم نکن
وقتی دیدیش دست و پاتو گم نکن ( ادامه )

لبای چه گلگونه به غنچه ی گل می مونه
لبای چه گلگونه به غنچه ی گل می مونه
عسل ز کندوی لبت می باره
مگر که لب های تو کندو داره؟
عسل ز کندوی لبت می باره
مگر که لب های تو کندو داره؟
لبای تو شاخه نباته
لبای تو آب حیاته
اگه گل بوسه داشتم روی لبات می کاشتم
اگه گل بوسه داشتم روی لبات می کاشتم
بذار لبامون باهم آشنا شه
بذار تا غنچه های بوسه وا شه
بذار که تا کوتاه بشه شبامون
برای هم قصه بگه لبامون  ( ادامه )

شب من بی ستاره س ابر غم پاره پاره س
بی تو یک لحظه بودن مثل مرگ دوباره س
با من مهربون شو یک دل و یک زبون شو
با من مهربون شو یک دل و یک زبون شو
اه می دونم تموم وعده هات دروغه
که چراغ عشقت سرد و بی فروغه
می دونم تموم وعده هات دروغه
که چراغ عشقت سرد و بی فروغه
با من مهربون شو یک دل و یک زبون شو
با من مهربون شو یک دل و یک زبون شو
نبوده کار تو جز دورنگی
که داری در سینه قلب سنگی
دریغم آید از این که آخر
تباه شد عشق به اون قشنگی
با من مهربون شو یک دل و یک زبون شو
با من مهربون شو یک دل و یک زبون شو
شب من بی ستاره س ابر غم پاره پاره س
بی تو یک لحظه بودن مثل مرگ دوباره س ( ادامه )

آن که دلم را برده خدایا
زندگیم را کرده تبه کو؟
آن که دلم را برده خدایا
زندگیم را کرده تبه کو؟
همنفسم کو؟
آن که نگاهش
روز من از غم
کرده سیه کو؟
بی خبر ماندی ز حالمزآن چه آمد بر سر من
عشق تو آخر به توفان می دهد خاکستر من
شعله عشق تو از بس در دلم بالا گرفته
سینه مالامال آتش غم وجودم را گرفته
هر زمان آید به یادم دیده مست تو
گریم از بخت بد خود نالم از دست تو
بی خبر ماندی ز حالمزآن چه آمد بر سر من
عشق تو آخر به توفان می دهد خاکستر من
شعله عشق تو از بس در دلم بالا گرفته
سینه مالامال آتش غم وجودم را گرفته
هر زمان آید به یادم دیده مست تو
گریم از بخت بد خود نالم از دست تو ( ادامه )