دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

ای عشق من کو عهد و پیمانت
آواره شد مرغ غزل خوانت
نه کسی دمسازم شد
نه دلی همرازم شد
چه کنم ؟
شاهد غمهایم همه شب سایه لرزانم
خاطره ها دارم ز تو ای عشق گریزانم
تا کی باید به نیمه شبها بشمارم من ستاره ها را
بس کن دوری تو بیا
عشق و بی تابیها رنج و بی خوابی ها
تو بیا خوابم کن
آتشم آبم کن
بشنو قصه تلخ شبهایم را
بشنو نغمه قلب تنهایم را
من صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم
تو میروی به سلامت سلام ما برسانی
بشنو قصه تلخ شبهایم را
بشنو نغمه قلب تنهایم را
صدای من در ظلمت شب بر آسمانها بر خیزد ( ادامه )

چه فایده داره بودن
بودن اما یه ذره
بودن مثل یه آبشار
به ژرفای یه دره
چه فایده داره رفتن
به کور رهی باریک
به جز رنج رسیدن
به یک غربت تاریک
به یک غربت تاریک
چه فایده داره بودن
برای همه گمنام
به چشمه همه کوچیک
هوای من برف یه قله س
نیاز من دیدن اوجه ( ادامه )

ای از آسمون رسیده از کدوم ستاره ای تو
واسه این نفس بریده نفس دوباره ای تو
نفس دوباره ای تو
ای همه روشنی و نور ای بهانه نفسهام
واسه استقبال دستات پر شوقه دوتا دستام
قاصد شریف عاشق شدنی
اعتبار لحظه رسیدنی
توی این عزای بی هم نفسی
حامی قلب شکسته منی
تو تو تو
ای حیات تازه من ای تولد دوباره
اگه قلبم با تو باشه وحشت مردن نداره
هنوز از شوق زنده س این دل زخمی و پاره
پاکی شبنم و بارون همه جا بوی تو داره
قاصد شریف عاشق شدنی  ( ادامه )

باور مکن ای عشق من
باشد مرا یاری دگر
باور مکن باشد دلم
در غم دلداری دگر
ای چهرۀ زیبای تو
زیبایی آیینه ها
ای عشق بی فرجام تو
چون آتشی در سینه ها
همچو نسیم آواره ام
شب تا سحر در کوی تو
باور مکن چون من کسی
عاشق شود بر روی تو
تا برکۀ چشمم شود آیینۀ گفتار تو
ترسم که جان بر لب رسد
از حسرت دیدار تو
ای بی خبر از حال دل
این دل به عشقت مبتلا ( ادامه )

آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
بنمود بهار نو تا تازه کند ما را
بگشاد نشان خود بربست میان خود
پر کرد کمان خود تا راه زند ما را
صد نکته دراندازد صد دام و دغل سازد
صد نرد عجب بازد تا خوش بخورد ما را
چون ناز کند جانان اندر دل ما پنهان
بر جمله سلطانان صد ناز رسد ما را
بازآمد و بازآمد آن عمر دراز آمد
آن خوبی و ناز آمد تا داغ نهد ما را
آن جان و جهان آمد وان گنج نهان آمد
وان فخر شهان آمد تا پرده درد ما را ( ادامه )

تو گیر و دار حادثه وقتی که از گریه پرم
وقتی که بی صدای تو از کل دنیا دلخورم
وقتی تموم لحظه ها لبریزه از دلواپسی
وقتی که شبنم می شینه رو گلدونای اطلسی
وقتی که بی تو هر شبم از حس دلتنگی پره
پر میشم از سکوت تو تو لحظه های دلهره
فقط به تو فکر می کنم تا دلهره یادم بره
اسم منو صدا بزن از پشت قاب پنجره
وقتی که توی فاجعه دنبال یک آرامشم
چه جوری می تونم از این دلواپسی رها بشم؟
از عمق لحظه های غم دستاتو خواهش می کنم
حتی از این فاصله هم تورو نوازش می کنم
وقتی که بی تو هر شبم از حس دلتنگی پره ( ادامه )

دل غربت نشین من
غم آلود غمگین من
ببین داغ غربت نشست
به روح بی سرزمین من
به روح بی سرزمین من
سهمم از عمر گله شد
دله بی حوصله شد
بغض بد پیله ی اشک
سرخورده ی فاصله شد
که سهمم از عمر گله شد
شب و دلتنگی و حسرت
گره خوردن با غم و تردید
گذره ساعت و تقویم
چه بی مکث پای این تبعید
یه عمریه گشتم
که توی گذشتم
کجا جا گذاشتم
خودمو عمرو جوونیمو ( ادامه )

چشمای من میل به گریه داره می‌خواد بباره
دل نمی دونی که چه حالی داره چه حالی داره
غصه به جز گریه دوا نداره خدا نداره
هر چی تو دنیا غمه مال منه
روزی هزار بار دل می شکنه
دل دیگه اون طاقتارو نداره خدا نداره
پشت سر هم داره بد می یاره خدا می یاره
از در و دیوار واسه دل می باره خدا می باره
زندگی آی زندگی خسته ام خسته ام
گوشه زندون غم دست و پا بسته ام
هر چی تو دنیا غمه مال منه
روزی هزار بار دل می شکنه
دل دیگه اون طاقتارو نداره خدا نداره
پشت سر هم داره بد میاره خدا می یاره
از در و دیوار واسه دل می باره خدا می باره ( ادامه )

همه یار دارن و بی یار ماییم
لباس کهنه بازار ماییم
همه دارن لباس کدخدایی
نمد پوش قلندر وار ماییم
بی یار ماییم بی یار ماییم
خوشا امشو که مهمون شماییم
کبوتر بر لب بوم شماییم
تٌرٌش رویی نکن مهمون عزیزه
خدا دونه که فردا شو کجاییم
بی یار ماییم بی یار ماییم
نشونٌم باغ سروناز دادند
به دستم نرگس شیراز دادند
تا اومدٌم سر و سامان بگیرٌم
منو از آشیون پرواز دادند
همه یار دارن و بی یار ماییم
لباس کهنه بازار ماییم
همه دارن لباس کدخدایی
نمد پوش قلندر وار ماییم
بی یار ماییم بی یار ماییم
می ترسٌم تا بخوام برٌم به خونه ( ادامه )

بدر آ صنما رخ جان بنما
شب بی خبری شب شور و نوا
شب رفتن تا دل نور و صدا
من و بیم از آن که زمان گذرد
دل و شوق سفر که رسد به خدا
شب صبحت دل شب مستی جان
شب طعنه زدن به زمین و زمان
من و ذوق سخن من و شوق بیان
سخنی که ز دل نرود به زبان
تب عشق و جنون ره همسفری
شده قسمت دل همه در به دری
شده جام و سبو همه جلوه او
من و راز مگو من و بی خبری
شب صبحت دل شب مستی جان
شب طعنه زدن به زمین و زمان
من و ذوق سخن من و شوق بیان
سخنی که ز دل نرود به زبان
بدر آ مه جلوه گرا ز افق بدر آ
که گشوده کنی پر و بال مرا ( ادامه )