دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

حالا که من گریه میکنم اشک میریزم یه دریا
صدای خنده های تو میره تا پشت ابرها
تا چشامو باز میکنم ، غم تو دلم نشسته
به حرف طرف صدام میره درهای شادی بسته
من نخند ، یه روز دلت دل به کسی میبنده
اونروز میبینی عاشقی ، گریه داره نه خنده (ادامه)

کوهو میذارم رو دوشم
رخت هر جنگو می پوشم
موجو از دریا می گیرم
شیره ی سنگو می دوشم
میارم ماهو تو خونه
می گیرم با دو نشونه
همه ی خاک زمینو
می شمارم دونه به دونه
اگه چشمات بگن آره هیچ کدوم کاری نداره
اگه چشمات بگن آره هیچ کدوم کاری نداره
دنیا رو کولم می گیرم
روزی صد دفعه می میرم
می کنم ستاره ها رو
جلوی چشات می گیرم
چشات حرمت زمینه
یه قشنگ نازنینه
تا اگه می خوای نذارم
هیچ کسی تو رو ببینه (ادامه)

وقتی زبونم میگه بهت نه
اما تو قلبم یکی داد میزنه اره
تو اره ونه حرف برنده
حرف دله که رازیه مثل هوائه
حرف زبون داره صدا
حرف دل عاشقیه که مثه عشق صدا نداره
تو که میگم تو از منی
فقط توی تو عاشقی
که میدونی شما نداره
تو توی عشق شما نداره
خودم نمیخوام بهت بگم نه
صدا صدای خود این کهنه غروره
جواب این نه که از منم نیست (ادامه)

خونه این خونهء ویرون واسه من هزار تا خاطره داره
خونه این خونهء تاریک چه روزایی رو به یادم میاره
اون روزا یادم نمیره دیوار خونه پر از پنجره بود
تا افق همسایهء ما دریا بود ستاره بود منظره بود
خونه خونه جای بازی برای آفتاب و آب بود
پر نور واسه بیداری پر سایه واسه خواب بود
پدرم می گفت قدیما کینه هامون رو دور انداخته بودیم
توی برف و باد و بارون خونه رو با قلبامون ساخته بودیم
خونه عشق مادرم بود که تو باغچش گل اطلسی می کاشت
خونه روح پدرم بود چیزی رو همپای خونه دوست نداشت
خونه خونه جای بازی برای آفتاب و آب بود
پر نور واسه بیداری پر سایه واسه خواب بود (ادامه)

بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه
چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه
تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه
دل در مویت دارد خانه
مجنون گردد چو زنی هر دم شانه
مجنون گردد چو زنی هر دم شانه
بر گیسویت ای جان ، کمتر زن شانه
چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه
بگشا ز مویت گرهی چند ای مه
تا بگشایی گرهی شاید ز دل دیوانه (ادامه)

بلندی موی سیاهت شب یلدا
اشکای تو به پاکی آب چشمه ها
سپیدی سینه ی تو برف زمستون
چشمای آبی تو مثل یه دریا
من از شروع شب در انتظار تو
تو یار غیر و من همیشه یار تو
بیرون داره میاد شب از تو خونه ها
تو خورشید منی…تو هم بیرون بیا
بلندی موی سیاهت شب یلدا
اشکای تو به پاکی آب چشمه ها
سپیدی سینه ی تو برف زمستون
چشمای آبی تو مثل یه دریا (ادامه)

من یه باغ سر سبز
خاک پاک دور بودم
ریشه گاه تاریکی
قبله گاه نور بودم
هر پناه این خاکم
تکیه گاه ر ستن بود
ابر تازه ی بارون
تا همیشه با من بود
بی هراس و آسوده
از زوال و بی مرگی
نوح تازه یی بودم
از غرور بی مرگی
روز و شب رفیق من
چشمه بود و بارون بود
کیمیای عشق با من
تا همیشه مهمون بود
زخم حادثه یکشب
بی وقفه هلاکم کرد
ریشه ریشه ویرون و
شاخه شاخه خاکم کرد (ادامه)

یاد از آن روزی که بودی زهره یار من
دور از چشم رقیبان درکنار من
حالی خالیست جایت ای نگار من
در شام تار من آخر کجائی زهره
یاد داری زهره آن روزی که در صحرا
دست اندر دست هم گردش کنان تنها
راه می رفتیم و در بین شقایقها
بود عالم مارا لطف و صفایی زهره
بود هنگام غروب آن روز افق زیبا
ایستادیم از برای دیدنش آنجا
تکیه تو بر سینه ام دادی سر خود را
گفتیم و گفتنیها بس رازهایی زهره (ادامه)

مثل اسم خودم اینو می دونم
می دونم که یک نفر یه روز میاد
می دونم که وقتی از راه برسه
هرچی که خوبه وایه منم می خواد
درا رو وا می کنم پنجره ها رو می شکنم
مژده دیدنشو تو کوچه ها جار می زنم
وقتی از راه برسه با بوسه ای
قفل این غمستونو وا می کنه
منو تو یه شهر دیگه می بره
با هوای تازه آشنا می کنه
درا رو وا می کنم پنجره ها رو می شکنم
مژده دیدنشو تو کوچه ها جار می زنم
توی این خونه دربسته
توی این صندوق سربسته
همه آرزوهام دور میشه
میون دیوارای سنگی
میون این همه دلتنگی (ادامه)

ای مه من، ای بت چین ای صنم
لالـه رُخ  زهره جبیین ای صنم
تا به تـو دادم دل و دین ای صـنم
برهمه کس گشته یقین ای صنم
من ز تو دوری نتوانم دیگر , جانم
وز تو صبوری نتوانم دیگر
بیا حبیبم، بیا طبیبم
بیا حبیبم، بیا طبیبم
هر که تو را دیده ز خـود دل برید
رفته ز خود، تا که رُخت را بدید
تیر غمت، چون به دلِ من رسید
همچو بگفتم که همه کس شنید
من ز تو دوری نتوانم دیگر , جانم
وز تو صبوری نتوانم دیگر
بیا حبیبم، بیا طبیبم
بیا حبیبم، بیا طبیبم (ادامه)