دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

وفا با تو ای مه روا نبود
که سنگین دلان را وفا نبود
تا با تو بودم شادم نکردی
رفتم ز کویت یادم نکردی
چه شود اگر نگاهی
فکنی به خاک راهی
کشتی من دلداده را
بر خاک و خون افتاده را
دیگر چه خواهی
تو که یار دیگرانی
غم و درد من چه دانی
بردی دل حسرت‌ کشم
افکنده‌ای در آتشم
دیگر چه خواهی
به غیر از محبت گناهی ندارم
به جز اشک لرزان گواهی ندارم
یا با اسیران وفا نداری
یا چشم لطفی به ما نداری
کشتی من دلداده را
بر خاک و خون افتاده را  ( ادامه )

بیا که چشمم روز و شب به راهه
روزم مثل دو چشم تو سیاهه
این دل که بی پناهه مجنون یک نگاهه
چشم و دلم ز عشقتاسیر اشک و آهه
نشکنی این دل مرا دل شکنی گناهه
بی تو دو چشم من به ره مونده خدا گواهه
دل از غم عشقت پریشون شده
از من دل آواره مجنون شده
از بس بلا دیده دل بینوا
از عشق و دلداری پشیمون شده
نشکنی این دل مرا دل شکنی گناهه
بی تو دو چشم من به ره مونده خدا گواهه
بهار اومد عمر زمستون سر اومد
توی چمن گلهای خندون در اومد
باز چشم من به راهه   ( ادامه )

دل خون شد از امید و نشد یار یار من
ای وای بر من و دل امیدوار من
ای سیل اشک، خاک و جودم بباد ده
تا بر دل کسی ننشیند غبار من
از جور روزگارچه گویم؟ که در فراق
هم روز من سیه شد و هم روزگار من
زین پیش صبر بود دلم را، قرار نیز
یارب، کجا شد آن همه صبرو قرار من؟
نزد یک شد که خانه ی عمرم شود خراب  ( ادامه )

جدا ز تو ای رفته از بر من
نمانده دگر جان به پیکر من
شکفته گل و من جدا ز تو ام
کجا شود این قصه باور من
غمت به وجودم نرفته برون
دانمی که کنون
بی خبر ز من و روزگار منی
بود چه نیازی به باغ و گلم
ای امید دلم
آن زمان که تو گل در کنار منی
جدا زتو ای رفته از بر من
نمانده دگر جان به پیکر من
شکفته گل و من جدا ز تو ام  ( ادامه )

ای بهار نو رسیده سبزه های نودمیده
ای چمن ای لاله ای گل ای غزالان رمیده
آن بهار هستی ام کو
مایه سرمستی ام کو
ای نسیم پیک صحرا
آن امید هستی ام کو
ای بهشتی مرغ گلشن
آن بهشتی روی من کو
ای شما وحشی غزالان ای بهار نو رسیده
سبزه های نودمیده
ای چمن ای لاله ای گل ای غزالان رمیده
آن بهار هستی ام کو مایه سرمستی ام کو
ای نسیم پیک صحرا آن امید هستی ام کو
ای بهشتی مرغ گلشن آن بهشتی روی من کو
ای شما وحشی غزالان خوش نگه آهوی من کو
آن بهار هستی ام کو مایه سرمستی ام کو
نو بهاری بود و ما از میان شاخه ها
در جستجوی هم سر می کشیدیم
دشت و صحرا بود و ما همچنان پروانه ها
از دامن گلها پر می کشیدیم
پای هر زیبا گلی در سایه هر گلبنی بنشسته بودیم
فارغ از رنج زمان دور از همه بیگانگان  ( ادامه )

با دل من این ندیده وفا
این نکرده خطا از برای خدا
یار من تو مهربان شو
تا که خدا عشق و مهر و وفا
هدیه کرده به ما در زمانه مرا
همدم و هم آشیان شو
بیا که به زاری چو ابر بهاری
بگریم و دامان تو بگیرم
اگر چه که یک دم نمیرم از این غم
ندیده رخت ترسم که بمیرم
بیا که نگاهت دو چشم سیاهت
کشیده مرا در عالم مستی
تو نور امیدی تو صبح سپیدی
بیا که رود از دل غم هستی
چو ابر بهاری تو عقده‌گشایی
به سوز دل من تو ساز و نوایی
به گلشن عشقم تو شبنم پاکی
تو باد صبایی که جان فزایی
بیا که نگاهت دو چشم سیاهت  ( ادامه )

درد جانسوز مرا
پروانه کی داند ز چیست؟
او بپای شمع می سوزد
مرا این وصل نیست
به سوز و درد عاشقان
به رنگ زرد عاشقان
تو را قسم تا هستم
با دلم مهربان شو
یکدل و یکزبان شو
الهی! کسی همچو من عاشق
یار عاشق کش بیوفا نشود
الهی! کسی چون من مبتلا
با غم عشق تو آشنا نشود
هر کس که دور از یار خود شد
یار دل بیمار خود شد
حال من افسرده ی حسرت کش آشفته داند
درد نهان و سوز پنهان مرا ناگفته خواند
بیا ببین این عشق هستی سوز تو با من چه کرده  ( ادامه )

یاران مهربان دیروز و امروز من
برای تک تک شما تبریک نوروز من
در این سرای غربت دلی پر از محبت
برای تک تک شما داره امید عزت
من عاشق ایران و ایرانیم برای خاکم یه قربانیم
من با شما جون می گیرم سر وسامون می گیرم
از گل احساس شما عطر فراوون می گیرم
من به شما نمی مونم خودم این و می دونم
وقتی از ایرون می خونم از دل و از جون می خونم
هموطنان این عید نوروز شما مبارک  ( ادامه )

بیا بی تو عزیزم دل من غصه داره
نمی خوام تو بدونی نگاهم گریه داره
م‍‍ُردم از درد دوری عشق و رنج صبوری
کی میشه این زندونی رها بشه یه جوری
وای چه زندونی
امان از درد دوری دلا تا کی صبوری
دلا تا کی بنالم نمی پرسی از حالم
دل خون خون خون
اشک می ریزه میخونه دل دیوونه
آخه تا کی بنالم نمی پرسی از حالم
دل خون خون خون
بگو تا کی جدایی فغان از بی وفایی
دلا دلشوره دارم نکنه تو نیایی
آخه تا کی بنالم نمی پرسی از حالم
دل خون خون خون
اشک می ریزه میخونه دل دیوونه
همه ترسم همینه که تو رو من نبینم   ( ادامه )

حالا که روزگار دل ما را شکست
با این سرکش مست دیگه چه میشه کرد
وقتی سرنوشت خودش اونه نوشت
با تقدیری که هست دیگه چه میشه کرد
شب تو سرای سینه دیونه داری کردم
توی این همه هیاهو خودم را یاری کردم
نشستم و نشستم آبرو داری کردم
به عشق دیدن تو لحظه شماری کردم
تو پیدا شدی تو سر نوشتم دیدم مسافر راه بهشتم
تو ی دفتر مهربونی دل اسم نازنین تو نوشتم  ( ادامه )