دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

شاعر نمون تو خلوت
پا بزن تو خاک غربت
زندگی فقط غزل نیست
عاشقی نشه بهانت
نشه بهانت
نشه بهانت
بپرس
بپرس تو از ما
دربدر چه اسم تلخیست
از درخت بپرس سفر رو
گریه کن اینا غزل نیست
بختکه این بغض سفر بند
توی گلوی مردی مثل من
بغض یه گلدون تو چنگ رگبار
بهار مونده توی نمک زار
شاعر غم باش
غم یه بن بست
که گیج و مسته
از غم یک مست
نامه نویس یه بی صدا باش
هم نفس ما تو انزوا باش ( ادامه )

رفتم
گریزانم از دیدارت ، رفتم
پشیمانم از آزارت ، رفتم
مکن هرگز یاد مرا
برو پیشم دیگر میا
مبر نامم بهر خدا
شوی تا از دستم رها ، رفتم
بیا ، بیا
امید نا امیدی ها ، بیا
چرا باشی تو دور از ما ، بیا
رفتی ، از چه رو ، ای دیر آشنا
باز آ ، تا نسوزی ، جان مرا
بیا جانم به قربانت بیا
بیا دستم به دامانت بیا
آزارت نمی کنم دگر
بیهوده مکن بمن نظر
عشق من نمی دهد ثمر ، رفتم
در گوشم مخوان فسانه ات
قلبم رامکن نشانه ات
بگریزم ز دام و دانه ات ، رفتم
نوای زار من از دل برخیزد
بنشین اگر بر دل شوری انگیزد
سرشک حسرت‌ها در سینه ریزد
تو همچون سایه ابری
که در یکجا نمی مانی
تو همچون خواب شبهائی
که از چشمم گریزانی ( ادامه )

من اون خاکم به زیر پا ولی مغرور مغرورم
به تاریکی تنم تاریک ولی پر نور پر نورم
اگه گلبرگ بی آبم به شبنم رو نمیارم
اگه تشنه تو خورشیدم به سایه تن نمی کارم
من اون دردم که هر جایی پی مرحم نمی گرده
چه غم دارم اگر دنیا به کام من نمی چرخه
من اون عشقم که با هرکس سر سفره نمی شینه
من اون شوقم که اشکامو به جز محرم نمی بینه
اگه من ساقه ی خشکم به دریا دل نمی بندم
اگه بارون پربارم به صحرا دل نمی بندم
چه مغرورم
من اون دردم که هر جایی پی مرحم نمی گرده
چه غم دارم اگر دنیا به کام من نمی چرخه
من اون عشقم که با هرکس سر سفره نمی شینه
من اون شوقم که اشکامو به جز محرم نمی بینه ( ادامه )

ای عشق من کو عهد و پیمانت
آواره شد مرغ غزل خوانت
نه کسی دمسازم شد
نه دلی همرازم شد
چه کنم ؟
شاهد غمهایم همه شب سایه لرزانم
خاطره ها دارم ز تو ای عشق گریزانم
تا کی باید به نیمه شبها بشمارم من ستاره ها را
بس کن دوری تو بیا
عشق و بی تابیها رنج و بی خوابی ها
تو بیا خوابم کن
آتشم آبم کن
بشنو قصه تلخ شبهایم را
بشنو نغمه قلب تنهایم را
من صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم
تو میروی به سلامت سلام ما برسانی
بشنو قصه تلخ شبهایم را
بشنو نغمه قلب تنهایم را
صدای من در ظلمت شب بر آسمانها بر خیزد ( ادامه )

چه فایده داره بودن
بودن اما یه ذره
بودن مثل یه آبشار
به ژرفای یه دره
چه فایده داره رفتن
به کور رهی باریک
به جز رنج رسیدن
به یک غربت تاریک
به یک غربت تاریک
چه فایده داره بودن
برای همه گمنام
به چشمه همه کوچیک
هوای من برف یه قله س
نیاز من دیدن اوجه ( ادامه )

ای از آسمون رسیده از کدوم ستاره ای تو
واسه این نفس بریده نفس دوباره ای تو
نفس دوباره ای تو
ای همه روشنی و نور ای بهانه نفسهام
واسه استقبال دستات پر شوقه دوتا دستام
قاصد شریف عاشق شدنی
اعتبار لحظه رسیدنی
توی این عزای بی هم نفسی
حامی قلب شکسته منی
تو تو تو
ای حیات تازه من ای تولد دوباره
اگه قلبم با تو باشه وحشت مردن نداره
هنوز از شوق زنده س این دل زخمی و پاره
پاکی شبنم و بارون همه جا بوی تو داره
قاصد شریف عاشق شدنی  ( ادامه )

باور مکن ای عشق من
باشد مرا یاری دگر
باور مکن باشد دلم
در غم دلداری دگر
ای چهرۀ زیبای تو
زیبایی آیینه ها
ای عشق بی فرجام تو
چون آتشی در سینه ها
همچو نسیم آواره ام
شب تا سحر در کوی تو
باور مکن چون من کسی
عاشق شود بر روی تو
تا برکۀ چشمم شود آیینۀ گفتار تو
ترسم که جان بر لب رسد
از حسرت دیدار تو
ای بی خبر از حال دل
این دل به عشقت مبتلا ( ادامه )

آمد بت میخانه تا خانه برد ما را
بنمود بهار نو تا تازه کند ما را
بگشاد نشان خود بربست میان خود
پر کرد کمان خود تا راه زند ما را
صد نکته دراندازد صد دام و دغل سازد
صد نرد عجب بازد تا خوش بخورد ما را
چون ناز کند جانان اندر دل ما پنهان
بر جمله سلطانان صد ناز رسد ما را
بازآمد و بازآمد آن عمر دراز آمد
آن خوبی و ناز آمد تا داغ نهد ما را
آن جان و جهان آمد وان گنج نهان آمد
وان فخر شهان آمد تا پرده درد ما را ( ادامه )

تو گیر و دار حادثه وقتی که از گریه پرم
وقتی که بی صدای تو از کل دنیا دلخورم
وقتی تموم لحظه ها لبریزه از دلواپسی
وقتی که شبنم می شینه رو گلدونای اطلسی
وقتی که بی تو هر شبم از حس دلتنگی پره
پر میشم از سکوت تو تو لحظه های دلهره
فقط به تو فکر می کنم تا دلهره یادم بره
اسم منو صدا بزن از پشت قاب پنجره
وقتی که توی فاجعه دنبال یک آرامشم
چه جوری می تونم از این دلواپسی رها بشم؟
از عمق لحظه های غم دستاتو خواهش می کنم
حتی از این فاصله هم تورو نوازش می کنم
وقتی که بی تو هر شبم از حس دلتنگی پره ( ادامه )

دل غربت نشین من
غم آلود غمگین من
ببین داغ غربت نشست
به روح بی سرزمین من
به روح بی سرزمین من
سهمم از عمر گله شد
دله بی حوصله شد
بغض بد پیله ی اشک
سرخورده ی فاصله شد
که سهمم از عمر گله شد
شب و دلتنگی و حسرت
گره خوردن با غم و تردید
گذره ساعت و تقویم
چه بی مکث پای این تبعید
یه عمریه گشتم
که توی گذشتم
کجا جا گذاشتم
خودمو عمرو جوونیمو ( ادامه )