هر چه بادا باد

هنوزم می شود شمعی برای تیره شب ها شد هنوزم می توان پروانه ای را دید و عاشق شد میان خاطرات مه گرفته رد اشک ساده ای را دیده ، دل را داد به او خود را سپردن ، هر چه بادا باد