هر چه بادا باد

هنوزم می شود شمعی برای تیره شب ها شد
هنوزم می توان پروانه ای را دید و عاشق شد
میان خاطرات مه گرفته
رد اشک ساده ای را دیده ، دل را داد
به او خود را سپردن ، هر چه بادا باد