خسته ام از لبخند اجباری خسته ام از حرفای تکراری
خسته از خواب فراموشی زندگی با وهم بیداری
این همه عشقای کوتاه و این تحمل های طولانی
سرگذشت بی سرانجام گمشدن تو فصل طوفانی
حقیقت پیش رومون بود ولی باور نمیکردیم
همینه روز روشن هم پی خورشید می گردیم
نشستیم روبروی هم تو چشمامون نگاهی نیست
نه با دیدن، نه با گفتن به قلب لحظه راهی نیست
نه با دیدن، نه با گفتن به قلب لحظه راهی نیست
این همه عشقای کوتاه و این تحمل های طولانی ( ادامه )
سرگذشت بی سرانجام گمشدن تو فصل طوفانی
من و تو گم شدیم انگار تو این دنیای وارونه
که دریاشم پر از حسرت همیشه فکر بارونه
سراغ عشق و می گیریم تو اشک گریه ی آخرتو
دریای ترک خرده میون موج خاکستر
این همه عشقای کوتاهو این تحمل های طولانی
سرگذشت بی سرانجامه گمشدن تو فصل طوفانی
