با صدای بیصدا مث یه کوه بلند مث یه خواب کوتاه یه مرد بود یه مرد با دستای فقیر با چشمای محروم با پاهای خسته یه مرد بود یه مرد شب با تابوت سیاه نشس توی چشماش خاموش شد ستاره افتاد روی خاک ( ادامه )
با صدای بیصدا مث یه کوه بلند مث یه خواب کوتاه یه مرد بود یه مرد با دستای فقیر با چشمای محروم با پاهای خسته یه مرد بود یه مرد شب با تابوت سیاه نشس توی چشماش خاموش شد ستاره افتاد روی خاک ( ادامه )