بدون تو چه پروازي چه احساسي چه آوازي
تويي که از صداي من شراب کهنه مي سازي
بيا خوبم که مي دانم در اين بازي نمي بازي
نياز رو تو خودم کشتم که هرگز تا نشه پشتم
زدم بر چهره ام سيلي که هرگز وا نشه مشتم
من آن خنجر به پهلويم که دردم را نمي گويم
به زير ضربه هاي غم نيفتد خم به ابرويم
مرا اينگونه گر خواهي دلت را آشيانم کن
من آن نشکستني هستم بيا و امتحانم کن ( ادامه )
غرور اي ناجي حرمت تو با من پا به پايي کن
به هنگام سقوط من تو در من خودنمايي کن
من آن خورشيد زرپوشم که با ظلمت نمي جوش
بجز آغوش دريا را نمي گيرم در آغوشم
