شبامون آیه ی بیداری شدن
روزامون ساکت و تکراری شدن
همه درها رو به دیوار وا می شه
لحظه ها لحظه بیزاری شدن
نیگاه کن از اون بالا
با تو هستم ای خدا
چرا با هم یکی نیستن آدما
چرا دیوار بلنده بین ما
چرا چرا
هوا مسمومه و ماتم میاره
واسه موندن دیگه جایی نداره
چرا چرا ( ادامه )
آسمون رنگ گل لاله گرفته
مهربونی ره صد ساله گرفته
جای شادی رو دیگه ناله گرفته
چرا چرا
