من خالی از عاطفه و خشم
خالی از خویشی و غربت
گیج و مبهوت بین بودن و نبودن
عشق آخرین همسفر من
مثل تو منو رها کرد
حالا دستام مونده و تنهایی محض
ای دریغ از من که بیخود مثل تو
گم شدم تو ظلمت تن
ای دریغ از تو که مثل عکس عشق
هنوزم داد می زنی تو آیینه ی من
وای ، گریه مون هیچ خنده مون هیچ
باخته و برنده مون هیچ ( ادامه )
تنها آغوش تو مونده غیر از اون هیچ
ای مثل من تک و تنها
دستامو بگیر که عمر رفت
همه چی تویی زمین و آسمون هیچ
در تو می بینم همه بود و نبود
بیا پر کن منو ای خورشید دلسرد
بی تو می میرم مثل قلب چراغ
نور تو بودی کی منو از تو جدا کرد
