با هر نگاه
بر آسمان این خاک هزار بوسه میزنم
نفسم را از رود سپید و آسمان خزر
و خلیج همیشگی فارس میگرم
من نگاهم از تنب کوچک و بزرگ ابوموسی نور می گیرد
من عشقم را در کوه گوات در سرخس و خرمشهر به زبان مادری فریاد خواهم زد
تفنگم در دست و سرودم بر لب
همه ی ایران را می بوسم ( ادامه )
من خورشید هزار پاره عشق را
بر خاک وطن می آویزم
ای وارثان خاکی
من آخرین نگاهم
بر آسمان آبی این خاک
و خلیج همیشگی فارس خواهد بود
