با هر نگاه
بر آسمان این خاک هزار بوسه میزنم
نفسم را از رود سپید و آسمان خزر
و خلیج همیشگی فارس میگرم
من نگاهم از تنب کوچک و بزرگ ابوموسی نور می گیرد
من عشقم را در کوه گوات در سرخس و خرمشهر به زبان مادری فریاد خواهم زد
تفنگم در دست و سرودم بر لب
همه ی ایران را می بوسم ( ادامه )
من خورشید هزار پاره عشق را
بر خاک وطن می آویزم
ای وارثان خاکی
من آخرین نگاهم
بر آسمان آبی این خاک
و خلیج همیشگی فارس خواهد بود
ﯾﻪ ﻭﻗﺘﺎﯾﯽ، ﯾﻪ ﺣﺮﻓﺎﯾﯽ، ﭼﻨﺎﻥ ﺁﺗﯿﺸﺖ ﻣﯿﺰﻧﻪ ﮐﻪ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﻓﺮﯾﺎﺩ ﺑﺰﻧﯽ، ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ! ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﯼ ﺍﺷﮏ ﺑﺮﯾﺰﯼ، ﻭﻟﯽ ﻧﻤﯿﺘﻮﻧﯽ! ﺣﺘﯽ ﺩﯾﮕﻪ ﻧﻔﺲ ﮐﺸﯿﺪﻧﻢ ﺑﺮﺍﺕ ﺳﺨﺖ ﻣﯿﺸﻪ! ﺗﻤﺎﻡ ﻭﺟﻮﺩﺕ ﻣﯿﺸﻪ ﺑﻐﻀﯽ ﮐﻪ ﻧﻤﯿﺘﺮﮐﻪ، ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﻣﯿﮕﻦ ﺩﺭﺩ ﺑﯽ ﺩﺭﻣﻮﻥ… به این پست امتیاز دهید. رای اولی باش
ﮔﺎﻫﻲ ﭼﻪ ﺍﺻﺮﺍﺭ ﺑﻴﻬﻮﺩﻩ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘَﻨﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﻣﻌﺮﻓﺘﻬﺎﻱ ﺑﻲ ﺟﺎﻳﻤﺎﻥ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘَﻨﻬﺎﻱ ﺯﻳﺎﺩﻳﻤﺎﻥ ﺑَﻬﺎ ﺩﺍﺩﻥِ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺣﺪﻣﺎﻥ ﺗﻼﺷﻬﺎﻱ ﺑﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻔﻆ ﺩﻭﺳﺘﻲ ﻫﺎﻳﻤﺎﻥ ﺍﻣﺎ … ﺑﺎﻭﺭ ﻛﻨﻴﺪ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺩﻭﺳﺘﻤﺎﻥ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭﻗﺘﻲ ﺩﻭﺳﺘِﺸﺎﻥ ﻧﺪﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻴﻢ ﺳُﺮﺍﻏﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﮕﻴﺮﻳﻢ ﺣﺘﻲ ﺣﺎﻟﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻫﻢ ﻧﭙﺮﺳﻴﻢ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺩﻣﻬﺎﻱ ﺑﻲ ﻣﺤﺒﺖِ ﺍﻣﺮﻭﺯﻱ ﺑﺎ…
ای که نگاه تو به من منو از خودم غافل میکنه ای که دلم عاشقت بودنو یه لحظه ول نمیکنه ای که چشمای قشنگت منو تا پیش ابرا میبره ای که زندگی بی تو واسه من از مردن خیلی بدتره دنیای بی تو یه زندونه بی تو تو جون نمیمونه بی تو من دنیارو نمیخوام…
باز یه بغضی گلومو گرفته باز همون حس درد جدایی من امروز کجامو تو امروز کجایی حال تو بدتر از حال من نیست پشت این گریه خالی شدن نیست همه درد دنیا یه شب درد من نیست تو از قبله ی من گرفتی خدا رو کجایی ببینی یه شب حال ما رو فقط حال من…
می خواهند به من بباورانند جدایی را؛ که رفته ای؛ که فراموش کنم بودن ها را… باشد، فراموش… اما به همه بگویید من صندلی کنار دستم را به هیچ غریبه ای قرض نمی دهم …! به این پست امتیاز دهید. رای اولی باش