ﺷﻬﺮ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ
ﺷﻬﺮ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﺭﮒ ﻧﺒﺾ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺑﺎﺯﯾﺎﺑﻢ ﺩﺭ ﺧﺎﮎ
ﺁﻣﺪﻡ ﻗﻄﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺯ ﺟﺎﺭﯼ ﺑﺎﺭﺍﻥ ﺑﺎﺷﻢ ﻧﮑﻨﺪ ﺑﺮ ﭼﺸﻤﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺧﺎﺷﺎﮎ
ﺷﻬﺮ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ
ﺷﻬﺮ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ ﻭ ﻣﻦ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻡ ﺗﺎ ﺷﺎﯾﺪ ﻋﮑﺲ ﻟﺒﺨﻨﺪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻗﺎﺏ ﮐﻨﻢ ﺩﺭ ﯾﺎﺩﻡ
ﺁﻣﺪﻡ ﺗﺎ ﮐﻪ ﻧﺘﺮﺳﯽ ﺍﺯ ﺷﺐ ﻭ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻭﯾﺮﺍﻧﯽ ﺑﺸﻨﻮﯼ فریادم
ﺁﻣﺪﻡ ﺗﺎ ﮐﻪ ﺑﮕﻮﯾﯽ ﺁﻥ ﺷﺐ ﻭﻗﺘﯽ ﺍﺯ ﺧﺸﺖ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﯽ ﻟﺮﺯید
ﻭ وقتی ﺁﻥ ﺧﺎﻧﻪ ﻓﺮﻭ ﻣﯽ ﭘﺎﺷﯿﺪ ( ادامه )
ﺗﺮﺱ ﺩﺭ ﺁﯾﯿﻨﻪ ﯼ ﭼﺸﻤﺎﻧﺖ ﻓﮑﺮ ﺩﯾﺪﺍﺭ ﮐﻪ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺖ
ﻣﻪ ﻭ بوت ﻗﻠﺒﺖ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺧﺎﮎ ﭼﻪ ﺑﺬﺭﯼ ﻣﯽ کاﺷﺖ
ﺷﻬﺮ ﺧﺎﻟﯿﺴﺖ
ﺍﻣﺎ
ﺍﻣﺎ ﺷﺮﻑ ﻧﺨﻞ ﻫﻤﺎﻧﺎ ﺑﺎﻗﯿﺴﺖ
ﺟﺎﻡ ﺑﺸﮑﺴﺘﻪ ﻭﻟﯽ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺳﺎﻗﯽ است
