از خون به ناحق ریخته آن روز
سروی به بلندای زمان سایه حق شد
با جان به لب آمده از کفر پس از این
خون رویای ریا ریخت که سرمایه حق شد
آتش به عطش میزند این روضه نخوانده
آب است که لب تشنه تو مانده
از هرچه که سخت است تو گذشتی
کوتاه ترین راه تو را ساده رسانده
در آغوشش آتش و خون
تب و اشک و عطش همه زیباییست
ظهر تاریکی که برایش کشته شدی شب رویاییست
بعد از طوفان شد اسیران پشت عزادارن
سهیل تو دریا د کویرو خاطره دریا مانده
معشوق اگر جان تو را خواست رهاییست
بگذار خودش هرچه که دادست بگیرد ( ادامه )
در ظاهر اگر مثل بلا بود
ولی عشق عاشق تر از آن است
که با مرگ بمیرد
در آغوشش آتش و خون تب اشک و عطش همه زیباییست
ظهر تاریکی که برایش کشته شدی شب رویاییست
بعد از طوفان شد اسیران کشته
سیهل تو دریا کویر خاطره دریا مانده
