با من بمون ای همسفر
با من که از ره خسته ام
با جام لبریز نگات
از هستی خـود رسته ام
با من بمون ای همزبون
تـو این شب دلـواپسی
با من که تنها مونده ام
در لحظه های بیکسی
ای یادگار از تو غرور زخمی ام
ای فارغ ازمن فارغ از یادت نیم
بر من رقیبم را پسندیدی ولی
شادم که میدانی و میدانم کیـم ( ادامه )
شادم که سودایی ندارم
در سینه غوغـایی ندارم
آیینه ام خو کرده با شب
چشمی به فردایی ندارم
