دلا چه کشیدی همیشه دویدی
ولی به نهایت نبوده رهت
جز آنکه شکستی چو شیشه آهی
چه بوده خدا را مگر گنهت
نه از آشنایان وفا دیده دل
نه در باده نوشان صفا دیده دل
به جز شیشه غم چه هسـتی
که با سنگ اینان شکستی
جز آنکه شکستی چو شیشه آهی
چه بوده خدا را مگر گنهت
بریز اشک لرزان که تا دیده ام من
در این دیده عمری تو را دیده ام من
تو هم بی محبت سرابی
برای دل من عذابی
دلا چه کشیدی همیشه دویدی ( ادامه )
ولی به نهایـت نبوده رهت
جز آنکه شکستی چو شیشه آهی
چه بوده خدا را مگر گنهت
