نشود فاش کسی آنچه میان من و توست
تا اشارات نظر نامه رسان من و توست
گوش کن با لب خاموش سخن می گویم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست
روزگاری شد و کس مرد ره عشق ندید
حالیا چشم جهانی نگران من و توست
گرچه در خلوت راز دل ما کس نرسید
همه جا زمزمه ی عشق نهان من و توست
گوش کن با لب خاموش سخن می گو یم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست
نقش ما گو ننگارند به دیباچه ی عقل
هر کجا نامه عشق است نشان من و توست
این همه قصه ی فردوس و تمنای بهشت
گفتگو ای و خیالی ز جهان من و توست ( ادامه )
سایه ز آتشکده ی ما ست فروغ مه و مهر
وه از این آتش روشن که به جان من توست
گوش کن با لب خاموش سخن می گو یم
پاسخم گو به نگاهی که زبان من و توست
