نفس برآمد و کام از تو برنمیآید
فغان که بختِ من از خواب درنمیآید
ز بس که شد دلِ حافظ رمیده از همهکس
کنون ز حلقهی زلفت بهدر نمیآید
در دل و جان خانه کردی
در دل و جان خانه کردی عاقبت
هر دو را ویرانه کردی
هر دو را ویرانه کردی عاقبت
آمدی که آتش در این عالم زنی
وا نگشتی تا نکردی عاقبت
ای ز عشقت عالمی ویران شده
قصد این ویرانه کردی عاقبت
ای دل مجنون ای دل مجنون
ای دل مجنون و از مجنون بدتر
مردی مردانه کردی عاقبت
عشق را بی خویش بردی در حرم ( ادامه )
عقل را بیگانه کردی عاقبت
شمع عالم بود عقل چارهام
شمع را پروانه کردی عاقبت
من تو را مشغول میکردم دلا
یاد آن افسانه کردی عاقبت
در دل و جان خانه کردی
در دل و جان خانه کردی عاقبت
هر دو را ویرانه کردی
هر دو را ویرانه کردی عاقبت
