زدست ديده و دل هر دو فرياد
که هر چه ديده بيند دل کند ياد
بسازم خنجري نيشش ز پولاد
زنم بر ديده تا دل گردد آزاد
اگر دستم رسد بر چرخ گردون
از او پرسم که اين چون است و ان چون
يکي را داده‌اي صد ناز و نعمت
يکيرا قرص جو آلوده در خون
ما که افسرده حال و چون ننالم
شکسته پر و بالم چون ننالم
همه گويند فلانی ناله کم کن
تو آيي در خيالم چون ننالم
اگر دستم رسد بر چرخ گردون ( ادامه )
از او پرسم که اين چون است و آن چون
يکي را داده اي صد ناز و نعمت
يکي را قرص جو آلوده در خون
