قمري اي مسافر هميشگي
همدم روزاي خوب سادگي
پر تو يه سايه بون بود واسه من
تو جهنم بزرگ زندگي
اي صميمي تر از آسمون و باد
تو چرا اسم منو بردي ز ياد
باز داره صداي خوندنت مياد
قفس تنگ دلم تو رو مي خواد
تويي که نقش اميدو
توي چشم من مي کاشتي
تويي که عطر تنت رو
روي شاخه هام مي ذاشتي
قمري اي مسافر هميشگي
مرده اون روزاي خوب سادگي
حالا که به شهر قلبم نمياي
واسه من راهي نداره زندگي
واسه من راهي نداره زندگي
حالا اين منم که بي تو (ادامه)
پر پروازم شکسته
پر پروازم شکسته
قمري اي مسافر هميشگي
مرده اون روزاي خوب سادگي
حالا که به شهر قلبم نمياي
واسه من راهي نداره زندگي
واسه من راهي نداره زندگي
حالا اين منم که بي تو
پر پروازم شکسته
پر پروازم شکسته
